Veneris
Vĕnĕris, gén. de Venus.
Sint.... quatuor.... qui curam et onus tum viridis tum Veneris suscipiant.Ita cap. 4. 11. 30. Et cap. 28 :
Aper vero quanquam forestæ sit, nullatenus tamen animal Veneris haberi est assuetus.Ubi Interpres Normannus
Venerisvocem usurpat pro venatione, ut recte observat Spelmannus, qui, si bene conjicio, non bene legit in suo MS. ubi forte
Veneriæhabetur, nam
Veneriedicimus venationem ; unde in Regum nostrorum Palatiis sunt Officiales, quos
Venatio et Viride, Gall.