venerabundus
venerabundus, venerating, reverential, with respect
vĕnĕrābundus, a, um, adj. [veneror],
- venerating, revering, reverential: venerabundi templum iniere, Liv. 5, 22; 5, 41; 1, 16; Suet. Calig. 5.
venerābundus, a. um (veneror), in Ehrfurcht verharrend, ehrfurchtsvoll, ehrerbietig, Liv. 1, 16, 6; 5, 22, 4 u. 41, 8. Suet. Cal. 15, 1.
vĕnĕrābundus, (13) a, um, plein de respect, respectueux [avec acc.] : Liv. 1, 16, 6 ; 5, 22, 4.
venerābundus
adj.
- veneror, venerating, reverential, with respect: venerabundi templum iniere, L.