abiugo
ab-jūgo, āre, 1, v. a., lit.,
- to loose from the yoke; hence, in gen., to remove, to separate from: quae res te ab stabulis abjugat? Pac. ap. Non. 73, 22 (Trag. Rel. p. 104 Rib.).
ab-iugo, āre, (eig. vom Joche-, dah. übh.) entfernen, quae res te ab stabulis abiugat? Pacuv. 222. – ➳ Archaist. Infin. Fut. ex. abiugassere (= ἀποζεῦξαι), Gloss. II, 3, 41.