abruptum
- 1. (poët.; postklass.) steile hoogte; loodrechte diepte, afgrond [montium];
- 2. (Tac.) (metaf.) verderf, onheil; ➤ in -um trahere.
-
…simplicissima facultate dicendi antiquorum tamen uitiorum remanent uestigia. quaedam tam subito desinunt, ut non breuia sint, sed abrupta. Dicebat autem Fabianus fere dulces sententias et quotiens inciderat aliqua materia quae conuitium seculi reciperet, inspirabat magno magis…
Seneca the Elder, Controversiae
-
…nullum invenies exilium, in quo non aliquis animi causa moretur. Quid tam nudum inveniri potest, quid tam abruptum undique quam hoc saxum Quid ad copias respicienti ieiunius Quid ad homines inmansuetius Quid ad ipsum loci situm horridius Quid…
Seneca, De Consolatione ad Helvium
-
…dubiae, varioque favore Ancipites, quamquam primo terrore ruentis Cessurae belli, denso tamen aggere firmant Moenia, et abrupto circumdant undique vallo Saxorumque orbes, et quae super eminus hostem Tela petant, altis murorum turribus aptant. Pronior…
Lucan, Pharsalia
-
…de vertice praeceps cum ruit avulsum vento, seu turbidus imber proluit aut annis solvit sublapsa vetustas ; fertur in abruptum magno mons improbus actu exsultatque solo, silvas armenta virosque involvens secum disiecta per agmina Turnus sic urbis ruit ad…
Vergil, Aeneid
-
…est sine fulmine, verticem faciunt, qui typhon vocatur, id est vibratus ecnephias. defert hic secum aliquid abruptum e nube gelida, convolvens versansque et ruinam suam illo pondere adgravans ac locum ex loco mutans rapida vertigine ,…
Pliny the Elder, Natural History
-
…cum periculo subtrahuntur. Quare vitanda est etiam illa Sallustiana, quanquam in ipso virtutis obtinet locum, brevitas et abruptum sermonis genus, quod otiosum fortasse lectorem minus fallat, audientem transvolat nec dum repetatur exspectat, cum praesertim lector…
Quintilian, Institutio Oratoria
-
…tum casu, pulcherrima Laodamia, ereptum est vita dulcius atque anima coniugium tanto te absorbens vertice amoris aestus in abruptum detulerat barathrum, quale ferunt Grai Pheneum prope Cylleneum siccare emulsa pingue palude solum, quod quondam caesis montis fodisse…
Catullus, Carmina
-
…amnes. Gaudet ovans iussis et adhuc temone calenti fervidus in laevum torsit Gradivus habenas. iamque iter extremum caelique abrupta tenebat, cum Venus ante ipsos nulla formidine gressum figit equos ; cessere retro iamiamque rigentes suppliciter posuere iubas .…
Statius, P. Papinius, Thebais
-
…duras lenia verba fores. Carmina sanguineae deducunt cornua lunae, Et revocant niveos solis euntis equos ; Carmine dissiliunt abruptis faucibus angues, Inque suos fontes versa recurrit aqua. Carminibus cessere fores, insertaque posti, Quamvis robur erat…
Ovid, Amores
-
…gesturus bella litasti. Iam dubium, monstrisne deum, nimione pavori Crediderint multis concurrere visus Olympo Pindus, et abruptis mergi convallibus Aemus, Edere nocturnas belli Pharsalia voces, Ire per Ossaeam rapidus Boebeida sanguis Inque vicem vultus tenebris…
Lucan, Pharsalia