absonus
absonus, deviating from the right tone, discordant, inharmonious
ab-sŏnus, a, um, adj.
- Deviating from the right tone, discordant, dissonant, inharmonious: sunt quidam ita voce absoni, ut ... in oratorum numerum venire non possint, Cic. de Or. 1, 25, 115: vox absona atque absurda, id. ib. 3, 11, 41.— Hence,
- II In gen., not harmonizing with a thing, not accordant with, unsuitable, incongruous; constr. with ab or ( = alienus) with dat. or absol.: nec absoni a voce motus erant, Liv. 7, 2: nihil absonum fidei divinae originis fuit, id. 1, 15: fortunis absona dicta, Hor. A. P. 112.—Absol.: nihil absonum, nihil agreste, Quint. 6, 3, 107; cf. id. 12, 10, 32.—Adv.: absŏnē, discordantly, incongruously, Gell. 15, 25; Ap. Apol. p. 277.
ab-sonus, a, um, abtönend, I) eig., mißtönend, vox, clamores, ululatus, latratus, Apul.: vox extra modum absona atque absurda, Cic.: sunt quidam ita voce absoni, ut etc., haben eine so schlecht klingende Stimme, Cic.: m. 2. Sup., vereor ne quando absonum quid modulatu et cantu cecinerim, Fronto princ. hist. p. 202, 16 N. – II) übtr., nicht in Einklang stehend, unverträglich mit usw., tecta, Lucr.: absoni a voce motus, Liv.: m. Dat., nihil absonum fidei divinae originis fuit, Liv.: si dicentis erunt fortunis absona dicta, Hor.: est enim absonum et insipiens m. folg. Infin., Amm. 17, 5, 13; neutr. subst., absona inauditaque dicere, Gell. 7, 15, 5.
ut ‥, quod ~um est, ex possibili impossibile ‥ consentiam evenire
~um est si lugeat animus et lasciviat oculus
que prius abscidi, que normis absona vidi
~us, homo sine sono
susceptivum coloris et soni ‥ est non coloratum et ~um
absŏnus, (14) a, um ¶ 1 qui nʼa pas le son juste, faux : Cic. de Or. 3, 41 ; 1, 115 || littera absona Quint. 12, 10, 32, lettre ayant un son désagréable || discordant, inharmonieux : Gell. 13, 21, 12 ; Apul. M. 8, 26 ¶ 2 [fig.], discordant : alicui rei Liv. 1, 15, 6, qui ne sʼaccorde pas avec qqch. ; [ou] ab aliqua re Liv. 7, 2, 5 || [abst ] choquant, qui détonne : Quint. 6, 3, 107.
- 1. vals, onwelluidend [vox; clamores];
- 2. niet overeenstemmend, onverenigbaar, niet overeenkomstig (met: ab; dat.).
absonus , a, um. adj. (ei.)
難聽之聲。 不對。 Absonum fidei. (dat.) 不可信者。Nec absoni a voce vel voci motus erant 言行亦相合。
Suggest a Translation
See an image
難聽之聲。 不對。 Absonum fidei. (dat.) 不可信者。Nec absoni a voce vel voci motus erant 言行亦相合。
Suggest a Translation
See an image
ab-sonus
adj.,
- deviating from the right tone, discordant, inharmonious: vox: quidam voce absoni.—Fig., not in accordance, unsuitable, inconsistent, incongruous: nihil fidei divinae originis, L.: dicentis fortunis dicta, not in keeping, H.