acutus
acutus, sharpened, pointed, sharp, cutting
BWL
sharp summit of a hill
Frieze-Dennison Vergil
Could not find acutiora in Logeion dictionaries.
acutiora Adjective: neuter nominative plural comparative, Adjective: neuter vocative plural comparative, Adjective: neuter accusative plural comparative of acutus
I part. de acuo.
II adj. avec comp. et sup. [ Cic. ] ¶ 1 aigu, pointu [en parlant dʼépées, de traits, de pieux, de rochers, etc.] ¶ 2 aigu [en parlant du son, dessus de la voix] : acutissimus sonus Cic. de Or. 1, 251, le ton le plus aigu ; pl. n. acuta Cic. Rep. 6, 18, sons aigus || piquant [en parlant du froid] Hor. O. 1, 9, 3 [des saveurs] Plin. Min. Ep. 7, 3, 5 ; || acuta belli Hor. O. 4, 4, 76, les rigueurs (dangers) de la guerre ¶ 3 aigu, pénétrant, fin [en parlant de lʼintelligence] : homo acutus Cic. Verr. 2, 2, 128 ; Fin. 2, 53, homme fin ; orator Cic. de Or. 1, 223, orateur à lʼesprit pénétrant ; acutiora ingenia Cic. Nat. 2, 42, esprits plus pénétrants ; hic plura et acutiora dicebat Cic. Br. 226, cʼest lui dont le discours était le plus nourri et le plus fin || [en parlant des sens] : Cic. Nat. 2, 151 ; oculi acuti Cic. Planc. 66, yeux perçants || [poét., n. adverbial] acutum cernere Hor. S. 1, 3, 26, avoir une vue perçante || [avec ad ] ad excogitandum Cic. Clu. 67, adroit à imaginer (inventer) ; ad fraudem Nep. Dion 8, 1, plein de ressources (de finesse) pour tromper || in cogitando Cic. de Or. 2, 131, plein de finesse dans lʼinvention || [en parlant du style] fin, dʼune simplicité qui porte, dʼune précision pénétrante : Cic. de Or. 3, 66 ; Or. 98 ; Br. 63, etc. ¶ 4 [gramm.] aigu : syllaba acuta Quint. 1, 5, 23 ; 1, 5, 30 ; syllabe marquée de lʼaccent aigu.
- 1. scherp, spits [cuspis; sagitta; angulus];
- 2. scherp (voor de zintuigen e.d.): (a) voor de reuk [odor; unguentum]; (b) voor de smaak [sapor; cibus]; (c) voor het gezichtsvermogen: scherp, verblindend; (d) voor het gehoor: doordringend, schril, schel [sonus; vox]; (e) voor het lichaam [morbus acute ziekte; febris];
- 3. scherpzinnig, intelligent, indringend [homo; ingenium; interrogatio];
- 4. gevaarlijk [acuta belli de gevaren v.d. oorlog].
尖者。聰明。甚。Acuta vox 尖聲,亮聲。 Cernere acutum 尖眼。Acutus odor 利香。Acutum gelu 甚冷。Acutus sol 烈晒。Acutum ingenium 聰明。Acutus morbus 重病。疾病。疴。 Acuti cibi 利味之食物。
Suggest a Translation
See an image
Clava, genus baculi : clavis, sera : clavus, Acutus.
Clavis i. Acutis. Acutum cuprinum, dixit Vegetius lib. 3. de Re veterin. cap. 2. Innocentius Agrimensor,
Acutum Cyprinum, pro clavo æreo, quem
Cyprinum Clavumvocat Palladius. Pelagius libello 15. n. 48 :
Impossibile est navim fabricare sine Acutis.Bonifacius Episcopus Atinensis in Sermone de SS. Nicandro, Marciano et Marco :
Clavos acutissimos in vertice beati cœperunt infigere Marci, idololatræ impiissimi in vertice ejus Acutos figebant, etc.Vita S. Potiti Mart. n. 20 :
Et allatum Acutum jussit eum in capite usque deorsum in eum figi.Occurrit ibi pluries. Vita ejusdem S. ex MS. Neapolitano, habet hoc loco,
clavum ferreum, clavum. Utuntur præterea Macrobius et Isidorus lib. 19. cap. 33. Auctor versionis Italicæ lib. Petri Crescentii de agricultura pag. 62 :Acutum
Ma sane mandorli si ficca un' Aguto, si o pertugia in molti luoghi,et pag. 275 :
Se i chiovi, o vero Aguti saranno d' oro.
- P. of acuo, sharpened, pointed, sharp, cutting: sudes, Cs.: ferrum, H.: aures, pointed, H.: acuta leto Saxa (i. e. ad letum dandum), H.—Fig., to the senses, sharp, pungent, shrill: sonus acutissimus, highest treble: aera, shrill, H.: stridor, H.: sol, oppressive, H.: morbus, violent, H.— Subst: acuta belli, violent calamities, H.—Adv: resonare acutum, shrilly, H.—Of the senses, keen, sharp: oculi: nares, i. e. rigid censoriousness, H.—Of the mind, keen, acute, discerning, penetrating, intelligent, sagacious, cunning: si qui acutiores in contione steterunt: hominum genus: studia, i. e. requiring a keen mind: homo ad fraudem, N.—Adv: acutum cernis, keenly, H.
-
…duo tela pharetra diversorum operum fugat hoc, facit illud amorem. Quod facit, auratum est et cuspide fulget acuta ; quod fugat, obtusum est et habet sub harundine plumbum. Hoc deus in nympha Peneide fixit, at…
Ovid, Metamorphoses
-
…iaculata e nubibus ignem, disiecitque rates evertitque aequora ventis, illum expirantem transfixo pectore flammas turbine corripuit scopuloque infixit acuto. Ast ego, quae divom incedo regina, Iovisque et soror et coniunx, una cum gente tot annos…
Vergil, Aeneid
-
…, si non foret aureus illi. Sic quoque fallebat. Redeuntem colle Lycaeo Pan videt hanc pinuque caput praecinctus acuta talia verba refert restabat verba referre et precibus spretis fugisse per avia nympham, donec harenosi placidum Ladonis ad amnem…
Ovid, Metamorphoses
-
….. M. CICERO S. D. M. MARIO. mandatum tuum curabo diligenter. sed homo acutus ei mandasti potissimum, cui expediret illud venire quam plurimo. sed eo vidisti multum, quod praefinisti quo ne…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…, sin ille ante tramisisset, exitiosi belli metus. sed videsne in quem hominem inciderit res publica, quam acutum, quam vigilantem, quam paratum si me hercule neminem occiderit nec cuiquam quicquam ademerit, ab iis qui eum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…signatum et effictum. post requisitum etiamne si eius modi esset visum verum quale vel falsum. hic Zenonem vidisse acute nullum esse visum quod percipi posset, si id tale esset ab eo quod est cuius modi ab eo quod…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…status x viris donabantur ; nunc praesens pecunia, certa, numerata quaeritur. exspecto quid tribunus plebis vigilans et acutus excogitet. Veneat, inquit, silva Scantia. Vtrum tandem hanc silvam in relictis possessionibus, an in censorum…
Cicero, de Lege Agraria
-
…denique barbari maxime commoventur verba enim neminem movent nisi eum, qui eiusdem linguae societate coniunctus est, sententiaeque saepe acutae non acutorum hominum sensus praetervolant actio, quae prae se motum animi fert, omnis movet ; isdem enim omnium…
Cicero, de Oratore
-
…maxime commoventur verba enim neminem movent nisi eum, qui eiusdem linguae societate coniunctus est, sententiaeque saepe acutae non acutorum hominum sensus praetervolant actio, quae prae se motum animi fert, omnis movet ; isdem enim omnium animi motibus…
Cicero, de Oratore
-
…et solida corpora ferri deorsum suo pondere ad lineam, hunc naturalem esse omnium corporum motum. deinde ibidem homo acutus, cum illud occurreret, si omnia deorsus e regione ferrentur et, ut dixi, ad lineam, numquam…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum