additamentum

addĭtāmentum, i, n. [addo],

• an addition, accession, increase: inimicorum, * Cic. Sest. 31, 68: vitae, Sen. Ep. 17, 6: praeter nomen nihil est additamenti, Pseud.Sall. ad Caes. de Rep. Ord. 2: pretii, Ap. Met. 9, 6, 16.

additāmentum, ī, n. (addo), die Zugabe, der Zusatz, der Anhang, das Anhängsel (der Appendix) unciae,Vopisc. Aurel. 47, 2: pretii, Apul. met. 9, 6: aedium (hortus), Papin. dig. 34, 91. § 5: sine additamento huiuscemodi dierum, Cod. Iust. 3, 12, 1: v. Zusatz eines Wortes, Apul. de deo Socr. 20: u. einer Wortendung, Macr. de diff. 16, 13. – übtr., vitae, Sen. ep. 17, 8: v. Pers., Ligus, additamentum inimicorum meorum, Cic. Sest. 68: pauci senatorii (homines), additamenta factionis, Ps. Sall. de rep. 2, 11, 6 (vgl. 2, 9, 4).

additamentum [CL] , addition, thing added, appendage. b addition, adding. licet sinalipharum velut ‥ explosa collisionis ~a ‥ necessitate metri interponantur Aldh. Met. 9; hoc ~um valebat tunc xx li. DB II 22b; 1149 hoc ~um ad incrementum patris mei Cart. Osney IV 28; vocando ipsum [librum] Rosam Medicine propter quinque ~a que sunt in rosa quasi quinque digiti tenentes rosam Gad. 3. 1.  b cur ex alterius ~o alter refrigeretur? Adel. QN 34 p. 39; 1368 sine ~o cujuscumque candele gracilioris Reg. Glasg. 281.

addĭtāmentum, (15) ī, n. (addo), addition, rei, de qqch. : Apul. M. 9, 6 || [fig.] Ligus, additamentum inimicorum meorum Cic. Sest. 68, Ligus, qui sʼajoute au nombre de mes ennemis.

additamentum , i. n. et, v. additio
See an image

additāmentum ī, n

• addo, an accession: inimicorum meorum, i. e. reinforcement.