additio
addĭtĭo, ōnis, f. [addo],
- an adding to, addition: figurarum additio et abjectio, Quint. 9, 3, 18: Sic corpori fit additio, Cael. Aur. Acut. 2, 37; Prisc. p. 978 P.
additio, ōnis, f. (addo), das Hinzufügen, Beisetzen, I) abstr. (Ggstz. demptio, abiectio): litterarum demptio aut additio, Varr. LL. 5, 6: figurarum additio et abiectio, Quint. 9, 3, 18 zw. (Meister liest ›dico et abiectio‹): syllabae, Prisc. 14, 3: sic corpori fit additio, so nimmt der Körper zu, Cael. Aur. acut. 2, 37, 206. – II) konkr., der Zusatz, Prisc. 14, 8.
‘sal’ Latine ‥ ~one T litere‘salt’ Anglice
in illa unitione est aditio [v. l. adjectio ] quanti cum quanto
non est ibi substractio materie ‥ sed adicio quedam
per ~onem sex lunationum embolismalium
summa cum ~one xvj denariorum
per ~onem multarum cifrarum
tabula uniformis ~onis, ‥ tabula difformis ~onis
articulorum prescriptorum interpretationem, reformationem, ~onem et declarationem
decretales ‥ omnes ~ones plenissime continentes
unacum articulis corone cum omnibus ~onibus suis
quamdam addictionem ad ipsum libellum ‥ proposuerat(
nuncupatus per nomen de M. tantum sine ~one
addĭtĭō, ōnis, f. , action dʼajouter : Varro L. 5, 6.