addo
addo, to put to, place upon, lay on, join, attach
this affair added much to their courage
- I In gen.
- A Lit., NEVE AVROM ADDITO, let no gold be put into the grave with the dead, Fragm. of the XII. Tab. in Cic. de Leg. 2, 24: Argus, quem quondam Ioni Juno custodem addidit, Plaut. Aul. 3, 6, 20 (556); so id. Mil. 2, 6, 69: adimunt diviti, addunt pauperi, Ter. Ph. 277: spumantia addit Frena feris, Verg. A. 5, 818: Pergamaque Iliacamque jugis hanc addidit arcem, i.e. imposuit, id. ib. 3, 336; Hor. Epod. 8, 10: flammae aquam, to throw upon, Tib. 2, 4, 42: incendia ramis, Sil. 7, 161: propiorem Martem, to bring nearer, id. 5, 442.— With in: uram in ollulas addere, Varr. R. R. 2, 54, 2: glandem in dolium, id. ib. 3, 15, 2: eas epistulas in eundem fasciculum velim addas, Cic. Att. 12, 53: adde manus in vincla meas, Ov. Am. 1, 7, 1; id. A. A. 2, 672, 30 [? not found-HD].—Poet.: cum carceribus sese effudere quadrigae, addunt in spatia, i. e. dant se, Verg. G. 1, 513, v. Heyne and Forb.—Hence,
- B Trop., to bring to, to add to; with dat.: pudicitiae hujus vitium me hinc absente'st additum, Plaut. Am. 2, 2, 179 (811): fletum ingenio muliebri, Pac. ap. Cic. Tusc. 2, 21, 50; also absol.: operam addam sedulo, Plaut. Cist. 1, 1, 54 (54); so id. Pers. 4, 4, 57 (615): addere animum, or animos, to give courage, make courageous: mihi quidem addit animum, Ter. Heaut. 542: sed haec sunt in iis libris, quos tu laudando animos mihi addidisti, Cic. Att. 7, 2, 4; so, animos cum clamore, Ov. M. 8, 388.—So also: addis mihi alacritatem scribendi, Cic. Att. 16, 3: verba virtutem non addere, impart, bestow, Sall. C. 58: severitas dignitatem addiderat, id. ib. 57: audaciam, id. J. 94: formidinem, id. ib. 37: metum, Tac. H. 1, 62; cf. ib. 76: ex ingenio suo quisque demat vel addat fidem, id. G. 3: ardorem mentibus, Verg. A. 9, 184: ductoribus honores, id. ib. 5, 249; hence, addere alicui calcar, to give one the spur, to spur him on: anticipate atque addite calcar, Varr. ap. Non. 70, 13: vatibus addere calcar, Hor. Ep. 2, 1, 217 (cf.: admovere calcar Cic. Att. 6, 1, and adhibere calcar, id. Brut. 56).
- II Esp.
- A To add to by way of increase, to join or annex to, to augment, with dat. or ad (the most common signif. of this word): etiam fides, ei quae accessere, tibi addam dono gratiis, Plaut. Ep. 3, 4, 37 (473): verbum adde etiam unum, id. Rud. 4, 3, 68 (1005); cf. Ter. And. 860: non satis habes quod tibi dieculam addo? id. ib. 690; so id. Eun. 78; id. Phorm. 42: illud in his rebus non addunt, Lucr. 3, 900: quaeso ne ad malum hoc addas malum, Caec. ap. Non. 154, 15: addendo deducendoque videre quae reliqui summa fiat, Cic. Off. 1, 18, 59; so id. de Or. 2, 12 fin.; id. Fam. 15, 20; id. Att. 1, 13: acervum efficiunt uno addito grano, id. Ac. 2 (Luc.), 16, 49: hunc laborem ad cotidiana opera addebant, Caes. B. C. 3, 49: multas res novas in edictum addidit, he made essential additions to, Nep. Cat. 2, 3: eaque res multum animis eorum addidit, Sall. J. 75, 9: addita est alia insuper injuria, Liv. 2, 2: novas litterarum formas addidit vulgavitque, Tac. A. 11, 13; cf. ib. 14 al.—Poet.: noctem addens operi, also the night to the work, Verg. A. 8, 411; ut quantum generi demas, virtutibus addas, Hor. Ep. 1, 20, 22.— With ad: additum ad caput legis, Suet. Calig. 40; so Flor. 1, 13, 17.—Poet. with inf.: ille viris pila et ferro circumdare pectus addiderat, he instructed them in addition, Sil. 8, 550: addere gradum (sc. gradui), to add step to step, i. e. to quicken one's pace: adde gradum, appropera, Plaut. Trin. 4, 3, 3 (1010); so Liv. 3, 27; 26, 9; Plin. Ep. 6, 20; cf. Doed. Syn. 4, 58: addito tempore, in course of time: conjugia sobrinarum diu ignorata addito tempore percrebuisse, Tac. A. 12, 6; so also: addita aetate, with increased age: in infantia scabunt aures; quod addita aetate non queunt, as they grow older, Plin. 11, 48, 108, § 260.—
- 2 Mercant. t. t., to add to one's bidding, to give more: nihil addo, Poët. ap. Cic. de Or. 2, 63, 255.—
- B When a new thought is added to what precedes, as an enlargement of it, it is introduced by adde, adde huc, adde quod, and the like (cf. accedo), add to this, add to this the circumstance that, or besides, moreover . . .: adde furorem animi proprium atque oblivia rerum, adde quod in nigras lethargi mergitur undas, Lucr. 3, 828 sq. (cf. the third verse before: advenit id quod eam de rebus saepe futuris Macerat): adde huc, si placet, unguentarios, saltatores totumque ludum talarium, Cic. Off. 1, 42, 150: adde hos praeterea casus, etc., Hor. S. 2, 8, 71: adde huc populationem agrorum, Liv. 7, 30: adde quod pubes tibi crescit omnis, Hor. C. 2, 8, 17; id. Ep. 1, 18, 52: adde quod ingenuas didicisse fideliter artes Emollit mores nec sinit esse feros, Ov. Pont. 2, 9, 49: adde huc quod mercem sine fucis gestat, Hor. S. 1, 2, 83: adde super dictis quod non levius valeat, id. ib. 2, 7, 78.—So also when several are addressed, as in the speech of Scipio to his soldiers: adde defectionem Italiae, Siciliae, etc., Liv. 26, 41, 12.—Also with the acc. and inf.: addebat etiam, se in legem Voconiam juratum contra eam facere non audere, Cic. Fin. 2, 17, 55; and with an anticipatory dem. pron.: Addit etiam illud, equites non optimos fuisse, id. Deiot. 8, 24: Addit haec, fortes viros sequi, etc., id. Mil. 35, 96 al.: addito as abl. absol. with a subj. clause; with the addition, with this addition (post-Aug.): vocantur patres, addito consultandum super re magna et atroci, with this intimation, that they were to consult, etc., Tac. A. 2, 28: addito ut luna infra terram sit, Plin. 15, 17, 18, § 62 (cf.: adjuncto ut ... haberentur, Cic. Off. 2, 12).— Hence, addĭtus, a, um, P. a. (addo I.), joined to one as a constant observer; so,
- A Watching or observing in a hostile or troublesome manner: si mihi non praetor siet additus atque agitet me, Lucil. ap. Macr. Sat. 6, 4.—Hence, in gen.,
- B Pursuing one incessantly, persecuting: nec Teucris addita Juno Usquam aberit, Verg. A. 6, 90 Serv. (= adfixa, incumbens, infesta).
I mettre en plus, donner en plus : ¶ 1 tua auctoritate addita Cic. ad Br. 17, 2, ton autorité venant par surcroît ; eis hæc sexagena milia modium addidisti Cic. Verr. 2, 5, 53, tu leur as imposé en outre ces 60 000 boisseaux par an ; epistulas in eumdem fasciculum Cic. Att. 12, 53, joindre des lettres au même paquet ; ei tres additæ quinqueremes Liv. 26, 39, 4, on lui donna trois quinquérèmes de plus ; animos mihi addidisti Cic. Att. 7, 2, 5, tu mʼas donné un surcroît de courage ; quodcumque addebatur subsidio... Cæs. C. 3, 64, 2, tous les renforts que lʼon envoyait à lʼaide... || addere gradum, (doubler) presser le pas : Pl. Trin. 1010 ; Liv. 3, 27, 6 ; 10, 20, 10 ; 26, 9, 5 || addendo deducendoque videre, quæ reliqui summa fiat Cic. Off. 1, 59, par des additions et des soustractions voir ce qui reste au total ¶ 2 ajouter, rem ad rem, une chose à une chose : Cic. Verr. 2, 5, 115 ; Clu. 35, etc.; Cæs. C. 2, 40, 4 ; Liv. 1, 58, 4 || scelus in scelus Ov. M. 8, 484, ajouter le crime au crime, cf. Gell. 7, 7, 7 [mais in vinum aquam Cato Agr. 111 ; Plin. 14, 109 ; in orationem quædam Cic. Att. 1, 13, 5, ajouter de lʼeau dans du vin, des détails dans un discours, c.-à-d. mettre en plus dans] || rem rei : mulionibus addit equites Cæs. G. 7, 45, 3, aux muletiers il adjoint des cavaliers, cf. G. 7, 41, 4 ; Cic. Or. 224 ; Att. 13, 32, 3 ; Liv. 27, 17, 7 ; 30, 13, 2, etc. || nihil huc addi potest Cic. Par. 22, on ne peut rien y ajouter ; huc addit equites DCCC Cæs. G. 7, 64, 4, à cela [à ces fantassins] il ajoute 800 cavaliers ; quo nihil addi potest Cic. Fin. 2, 75, où (à quoi) lʼon ne peut rien ajouter ¶ 3 ajouter [par la parole ou lʼécriture] : pauca addit Cæs. G. 1, 8, 4, il ajoute quelques paroles ; [abst ] addunt de Sabini morte Cæs. G. 5, 41, 4, ils parlent en outre de la mort de Sabinus || [avec une prop. inf.] addebant me desiderari Cic. Att. 16, 7, 1, ils ajoutaient quʼon me regrettait, cf. Verr. 2, 5, 169 ; Mil. 96 ; Mur. 69, etc. || [avec ut, ne, idée dʼordre, de conseil] : illud addidit (senatus) ut redirem... Cic. Sest. 129, (le sénat) ajouta cette mention que je devais revenir... [c.-à-d. décréta en outre que], cf. Balbo 38 ; Liv. 6, 24, 9, etc. ; addendum est, ut ne criminibus inferendis delectetur Cic. Læl. 65, il faut ajouter encore quʼil ne doit pas se plaire à porter des accusations [contre son ami], cf. Att. 7, 26, 2 || [suivi du style direct] : semper addebat « vincat utilitas » Cic. Off. 3, 88, il ajoutait toujours « que lʼutilité lʼemporte », cf. de Or. 2, 255 ; Clu. 89 ; Leg. 2, 58 ; Mur. 28, etc. || [abl. absolu du part. neutre] : strictum obtulit gladium, addito acutiorem esse Tac. Ann. 1, 35, il lui offrit son épée nue, ajoutant quʼelle était plus affilée ; miserat duas cohortes, addito ut... fungerentur Tac. Ann. 3, 2, il avait envoyé deux légions, avec ordre de sʼacquitter... || [expressions] : adde, ajoute, ajoutons ; huc, istuc, ajoute à cela ; eodem, ajoute encore à cela ; adde quod, ajoute ce fait que [ Liv. , Quint. , Plin. , poètes].
II placer vers : ¶ 1 stercus ad radicem Cato Agr. 7, 3, mettre du fumier à la racine dʼun arbre ; alicui custodem Pl. Capt. 708, placer un gardien à côté de qqn ; comitem (hunc) Ascanio addidit Virg. En. 9, 649, il lʼattacha à la personne dʼAscagne ; Euryalo recepto præsidioque addito Liv. 25, 26, 1, ayant pris possession de lʼEuryale [quʼon lui avait livrée] et ayant mis là une garnison ¶ 2 appliquer : virgas alicui Liv. 26, 13, 3, appliquer les verges à qqn ; calcaria Plin. Min. Ep. 1, 8, 1 ; stimulas Sen. Ben. 1, 15, 2, appliquer lʼéperon, lʼaiguillon || [au fig.] timidis virtutem Sall. J. 85, 50, inspirer du courage aux pusillanimes || morbi excusationi pœnam Cic. Mur. 47, attacher une punition à lʼexcuse pour cause de maladie ; nugis pondus Hor. Ep. 1, 19, 42, attacher de lʼimportance à des bagatelles ; religionibus colendis operam addidit Cic. Rep. 2, 27, il attacha une véritable tâche à la pratique du culte [il voulut que la pratique du culte fût une véritable tâche].
➳ addues = addideris P. Fest. 27, 4 || adduit = addiderit Fest. 246, 11 || inf. prés. pass. addier Arn. 7, 14.
- 1. erbij doen, toevoegen [gradum (vul aan: gradui) de pas versnellen; nummum nummo geld ophopen; operi noctem ook de nacht gebruiken om te werken];
- 2. mondel. of schriftel. toevoegen, aanvullen [in orationem quaedam bepaalde dingen toevoegen];
- 3. (tijd) toevoegen, extra toekennen [paucos dies ad rem publicam gerendam]; ➤ addito tempore mettertijd; addita aetate met de jaren;
- 4. optellen; II. (m. het prefix in afgezwakte betekenis)
- 1. geven, zetten, leggen, doen [epistulas in fasciculum; manūs alcis in vincula; alci calcar(ia) iem. aansporen; frena feris aanleggen];
- 2. toevoegen, meegeven [alqm alci comitem];
- 3. inboezemen, ingeven; geven; bewijzen [metum; mentibus ardorem; furorem animis; animum; virtutem; honorem].
加。增。— cornua pauperi 使窮人放肆。— se exemplis melioribus 效更善之表。— in ovum inane 裝於蛋殻內。— ei animos 加彼之膽。 Facta adde pollicitis 爾當踐前言。 Noctem — operi 彼作夜工。Calcar — ei 催促彼。Vitium — pudicitiae 壞貞徳。Aquam — flammae 火上澆水。Adduis. pro Addideris.
Suggest a Translation
See an image
- do, to put to, place upon, lay on, join, attach: album in vestimentum, i. e. appear as a candidate, L.: turrim moenibus, O.: me adde fraternis sepulcris, lay me too in my brother's tomb, O.: nomina (alcui), confer, O.: frumentis labor additus, i. e. a blight falls, V.— Hence, fig., to bring to, add to: fletum ingenio muliebri: addere animum (animos), to give courage, embolden: mihi quidem addit animum, T.: animos cum clamore, O.: verba virtutem non addere, impart, bestow, S.: iram, O.: viresque et cornua pauperi, H.: ductoribus honores, V.: spumantia addit Frena feris, puts on, V.: vatibus addere calcar, apply the spur, H.—Esp., to add by way of increase, join, annex: tibi dieculam addo?give a further respite, T.: verbum si addideris, if you say another word, T.: adimunt diviti, addunt pauperi, increase the poor man's little, T.: addam Labienum, will name Lu. too: addita alia insuper ignominia, L.: contumeliam iniuriae, Ph.—Poet.: noctem addens operi, giving also the night to the work, V.: numerum divorum altaribus addit, i. e. adds one to their number, V.: incesto addidit integrum, confounds with, H.: periturae addere Troiae Te, involve you also in, V.: addit opus pigro, gives more work, H.: nugis addere pondus, make much of, H.: laborem ad cottidiana opera, Cs.: ad ter quinos annos unum addiderat, was sixteen years old, O.: multas res novasin edictum, make essential additions to, N.: addunt in spatia, i. e. add course to course, outdo themselves, V.: gradum, L.: addidit, ut, etc. (of an addition to a picture), O.— Introducing a supplementary thought, add to this, consider also, remember too, moreover ...: adde istuc sermones hominum: adde hos praeterea casūs, etc., H.: adde huc quod mercem sine fucis gestat, H.— Poet.: Imperiumque peti totius Achaïdos addit, O.: Addit etiam illud, equites non optimos fuisse: satis naturae (vixi), addo, si placet, gloriae.
-
…quam primum confligere. Itaque contione advocata huiusce modi orationem habuit Compertum ego habeo, milites, verba virtutem non addere neque ex ignavo strenuum neque fortem ex timido exercitum oratione imperatoris fieri. Quanta cuiusque animo audacia natura aut moribus…
Sallust, Catilina
-
…ultra neque curae neque gaudio locum esse. Sed, per deos inmortalis, quam ob rem in sententiam non addidisti, uti prius verberibus in eos animadvorteretur An quia lex Porcia vetat At aliae leges item condemnatis civibus non animam…
Sallust, Catilina
-
…, at quanti queas Et ne te afflictes. Itane suades Si sapis Neque praeterquam quas ipse amor molestias Habet addas, et illas quas habet recte feras. Sed ecca ipsa egreditur nostri fundi calamitas ; Nam quod nos capere…
Terence, Eunuchus
-
…nomen et patris Dicebat ipsa patriam et signa caetera Neque scibat, neque per aetatem etiam potuerat. Mercator hoc addebat, e praedonibus Unde emerat se audisse abreptam e Sunio. Mater ubi accepit, coepit studiose omnia Docere ,…
Terence, Eunuchus
-
…beneficiis ac munificentia magnus habebatur, integritate vitae Cato. Ille mansuetudine et misericordia clarus factus, huic severitas dignitatem addiderat. Caesar dando, sublevando, ignoscundo, Cato nihil largiundo gloriam adeptus est. In altero miseris perfugium erat…
Sallust, Catilina
-
…circum et lituo pugnas insignis obibat et hasta postquam illum vita victor spoliavit Achilles, Dardanio Aeneae sese fortissimus heros addiderat socium, non inferiora secutus. Sed tum, forte cava dum personat aequora concha, demens, et cantu…
Vergil, Aeneid
-
…, magni speciem glomeravit in orbis. Tum freta diffudit rapidisque tumescere ventis iussit et ambitae circumdare litora terrae. Addidit et fontes et stagna inmensa lacusque fluminaque obliquis cinxit declivia ripis, quae, diversa locis, partim sorbentur ab…
Ovid, Metamorphoses
-
…opus esse, cum eam servaret M. Tullius, inquilinus civis urbis Romae. Ad hoc maledicta alia cum adderet, obstrepere omnes, hostem atque parricidam vocare. Tum ille furibundus Quoniam quidem circumventus, inquit, ab inimicis…
Sallust, Catilina
-
…Xanthus, nec Dorica castra defuerint ; alius Latio iam partus Achilles, natus et ipse dea ; nec Teucris addita Iuno usquam aberit ; cum tu supplex in rebus egenis quas gentes Italum aut quas non oraveris urbes Causa mali…
Vergil, Aeneid
-
…diligentibus ad eorum prudentiam confugientibus hastas ministrant. in omnibus igitur eis iudiciis, in quibus EX FIDE BONA est additum, ubi vero etiam VT INTER BONOS BENE AGIER OPORTET in primisque in arbitrio rei uxoriae, in quo est…
M. Tullius Cicero, Topica