addretiare

addretiare [OF adrecier] 1 to redress, set right. 1170 exigent barones errantes ‥ plegium ab omnibus vice-comitibus ‥ quod erunt coram domino rege ‥ ad rectum faciendum et ~iandum ei et hominibus suis quod ~iare debuerint (Inq. Vic.) Gerv. Cant. I 217; s1170 unusquisque vicecomitum et ballivi eorum plegios invenerunt ‥ quod ad rectum starent ad adresciandum domino regi et hominibus regni quod eis adresciare deberent de prisis suis G. Hen. II I 5; si contra dominum suum [purpresturam fecerit] ‥, tunc distringetur ipse occupator quod ad curiam domini sui veniat id adresciaturus Glanv. IX 11; 1198 juratores dicunt quod ita levavit fossatum. judicium: ‥ fossatum †adreciatur [? l. adrecietur] CurR I 53; 1200 priorissa queritur quod homines [regis colunt] in communi pastura que eas contingit ‥ et petit ut dominus rex faciat ~iari CurR RC II 163; 1202 stagnum adrecietur sicut esse debet SelCivPl 95; 1207 quos attornavimus justiciarios nostros ad addresciandum et corrigendum ea que addresciari non possunt per justiciarios nostros quos prius attornaveramus Pat 72; 1221 domus ‥ levata est ‥ ad nocumentum [etc.]; et ideo purprestura; ‥ et adrecietur sicut debet et solet SelPlCrown 96; 1223 illud adretiari faciant ad plenum hominibus ipsius episcopi LTR Mem 6 r. 1. 2 to put in place. 1320 in j ferro empto ad adressandum et fundendum simentum inter petras KR Ac 469/1.