adimo
adimo, to take away, take from, deprive of
BWL
to take away someone’s freedom
Frieze-Dennison Vergil
Could not find adimebant in Logeion dictionaries.
adimebant Verb: imperfect active indicative 3rd plural of adimo
- I Of things: si ego memorem quae me erga fecisti bene, nox diem adimat, would take away, consume, Plaut. Capt. 2, 3, 57 (417): multa ferunt anni venientes commoda secum; multa recedentes adimunt, take them away with themselves, as a fine antithesis to secum ferunt, Hor. A. P. 175: ut istas compedes tibi adimam, huic dem, Plaut. Capt. 5, 4, 31 (1028): metum, Ter. And. 339; so id. Heaut. 422; id. Hec. 817; id. Phorm. 161: Juppiter, ingentes qui das adimisque dolores, Hor. S. 2, 3, 288: animam, Plaut. Mil. 3, 1, 137 (732): postquam adempta spes est, Ter. And. 304: alicui vitam, Cic. Planc. 42: pecuniam, id. Quint. 15, 49: somnum, id. Att. 2, 16: libertatem, id. Dom. 9: exercitum, id. Phil. 11, 8: aditum litoris, id. Verr. 2, 5, 32: omnia sociis, Sall. C. 12, 5: arma militibus, Liv. 22, 44: vires ad vincendum, id. 23, 18: imperium, id. 22, 27: pernicitatem, Tac. H. 1, 79.—And absol.: Qui propter invidiam adimunt diviti, Ter. Phorm. 276.—Poet. with inf. as object: adimam cantare severis, Hor. Ep. 1, 19, 9 (cf. Gr. ἀφαιρήσομαι ἀείδειν, I will prohibit them to sing; so Ov. Pont. 1, 7, 47; Sil. 9, 425).—
- II Poet. of persons, to snatch away, to carry off: hanc, nisi mors, mihi adimet nemo, Ter. And. 697: virgo, quae puellas audis adimisque leto, Hor. C. 3, 22, 3.—(For the distinction between demere, adimere, eximere, v. Lamb. ad Cic. Fam. 1, 7; cf. Cic. Rep. 2, 31; Bentl. Hor. C. 4, 15, 18; and cf. Doed. Syn. IV. pp. 123-126.)
➳ adempsit = ademerit Pl. Epid. 363.
- 1. ontnemen, roven [agrum Campanis; alci pecuniam; regna; vitam; somnum; spem];
- 2. (a) (iets hinderlijks) afnemen [canibus vincula]; (b) (metaf.) (iets onaangenaams) wegnemen, iem. bevrijden van [alci metum, curas, dolores];
- 3. ontnemen, verbieden [reditum; cantare];
- 4. ontrukken [alqm leto aan de dood]; (poët.) (ihb. v.d. dood) uit het leven rukken, wegrukken (alqm alci); — p. adj. adēmptus, a, um dood.
除。去。救。— ei metum 壯彼胆。— vitam 斃。— civitatem 革紳衿。 — formam 改其貌。— eum letho (dat.) 救其命。
Suggest a Translation
See an image
- ad + emo, to take away, take from, deprive of: Multa ferunt anni commoda, Multa recedentes adimunt, H.: metum, T.: adimere aegritudinem hominibus, to free men from sorrow, T.: qui das adimisque dolores, H.: alcui civitatem, to deprive of civil rights: a Syracusanis quae ille dies reliquerat: Quid Caecilio dabit Romanus ademptum Vergilio?i. e. grant to Caecilius, yet deny to Vergil, H.: Qui adimunt diviti, rob, T.: adimam cantare severis, will forbid to write verses, H.— Of persons, to snatch away, carry off: hanc mihi adimet nemo, T.: puellas adimis leto, from death, H.: ademptus, dead, H.
-
…victis quicquam praeter iniuriae licentiam eripiebant. At hi contra, ignavissumi homines, per summum scelus omnia ea sociis adimere, quae fortissumi viri victores reliquerant proinde quasi iniuriam facere id demum esset imperio uti. Nam quid ea memorem…
Sallust, Catilina
-
…cum M. Antistio Pyrgensi equum ademisset amicique cum vociferarentur et quaererent, quid ille patri suo responderet, cur ademptum sibi equum diceret, cum optimus colonus, parcissimus, modestissimus, frugalissimus esset, me istorum inquit nihil credere…
Cicero, de Oratore
-
…cives, sed etiam optimi cives fruuntur nobiscum simul hac civitate consulari homini P. Clodius eversa re publica civitatem adimere potuit concilio advocato, conductis operis non solum egentium, sed etiam servorum, Fidulio principe, qui se illo…
Cicero, de Domo sua
-
…, tum omnis ceteros novos veteresque civis. neque enim ratio adferri potest cur, si cuiquam novo civi potuerit adimi civitas, non omnibus patriciis, omnibus antiquissimis civibus possit. nam ad hanc quidem causam nihil hoc pertinuisse primum…
Cicero, Pro Caecina
-
…eo quem suis bonis heredem esse cupiebat et ex quo maximum fructum ipsa capiebat. sed hunc fructum mature fortuna ademit. nam brevi tempore M. Fulcinius adulescens mortuus est ; heredem P. Caesennium fecit ; uxori grande pondus…
Cicero, Pro Caecina
-
…, eos nunc plane fortunis omnibus conaris evertere cur iis non modo persequendi iuris sui, sed etiam deplorandae calamitatis adimis potestatem nam te actore quem eorum adfuturum putas, quos intellegis non ut per te alium, sed ut per…
Cicero, Divinatio in Q. Caecilium
-
…potestate tamen intercessionem liberam reliquisse ; Pompeium, qui amissa restituisse videatur bona, etiam, quae ante habuerint, ademisse. quotienscumque sit decretum, darent operam magistratus, nequid res publica detrimenti caperet, qua voce et quo senatus…
Julius Caesar, Civil War
-
…inciderit res publica, quam acutum, quam vigilantem, quam paratum si me hercule neminem occiderit nec cuiquam quicquam ademerit, ab iis qui eum maxime timuerant maxime diligetur. multum mecum municipales homines loquuntur, multum rusticani ; nihil…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…factum esse quo minus iste condemnari posset nam causa cognita possunt multi absolvi, incognita quidem condemnari nemo potest. adimo enim comperendinatum quod habet lex in se molestissimum, bis ut causa dicatur, quod aut mea causa potius est…
Cicero, in Verrem
-
…maxime hisce rebus adimi libertas aut civitas potest, non intellegunt qui haec commemorant, si per has rationes maiores adimi posse voluerunt, alio modo noluisse nam ut haec ex iure civili proferunt, sic adferant velim quibus lege aut…
Cicero, Pro Caecina