admissor
admissor, ōris, m. [admitto],
- one that allows himself to do a thing, a perpetrator (late Lat.), Lact. Epit. 63; Aug. Civ. Dei 7, 3; cf. admitto, II. C.
admissor, ōris, m. (admitto), I) der eintreten läßt, seminis, Augustin. de civ. dei 7, 3. – II) der Verschulder eines Vergehens, der Täter, Lact. epit. 58, 4.
admissŏr, ōris, m. , celui qui introduit : Aug. Civ. 7, 3 || celui qui commet : Lact. Epit. 63, 4.