adolesco
adolesco, grow up
adolesco2, to burn, blaze up, flame
Frieze-Dennison Vergil
Could not find adolescentium in Logeion dictionaries.
adolescentium Verb: present active participle masculine genitive plural, Verb: present active participle feminine genitive plural, Verb: present active participle neuter genitive plural of adolesco
- I In gen.
- A Lit., of men, animals, plants; seasons, passions, etc.; but esp. of age: postquam adolevit ad eam aetatem, uti, etc., Plaut. Cas. prol. 47: ubi robustis adolevit viribus aetas, Lucr. 3, 450; cf. 4, 1035; 2, 1123: adultum robur, id. 2, 1131; 5, 798: postquam adoluerit haec juventus, Varr. ap. Prisc. p. 872 P.: qui adoleverit, Cic. N. D. 1, 35: viriditas herbescens, quae sensim adolescit, id. Sen. 15, 51: ter senos proles adoleverat annos, Ov. F. 3, 59: adolescere ramos cernat, id. M. 4, 376: adolēsse segetes, id. H. 6, 11: simul atque adoleverit aetas, Hor. S. 1, 9, 34: cum matura adoleverit aetas, Verg. A. 12, 438.—Hence, transf. from age to the person, to grow up, come to maturity, mature: adulta virgo, Liv. 26, 50 al.: arundines non sine imbre adolescunt, Plin. 9, 16, 23, § 56: in amplitudinem, id. 12, 1, 3, § 7: in crassitudinem, id. 13, 7, 15, § 58; so 16, 34, 62, § 151; 8, 14, 14, § 36 al.: ac dum prima novis adolescit frondibus aetas, Verg. G. 2, 362: quoad capillus adolesceret, Gell. 17, 9. —
- B Fig., to grow, increase, augment, to become greater: cupiditas agendi adolescit una cum aetatibus, Cic. Fin. 5, 20: ratio cum adolevit, id. Leg. 1, 7: ingenium brevi adolevit, Sall. J. 63, 3: postquam res publica adolevit, id. C. 51, 40; id. J. 2: quantum superbiae socordiaeque Vitellio adoleverit, Tac. H. 2, 73: Cremona numero colonorum, adolevit, id. ib. 3, 34: ver adolescit, advances, id. A. 13, 36; 2, 50: caepe revirescit, decedente luna, inarescit adolescente, Gell. 20, 8.—
- II Esp., in sacrificial lang., to be kindled, to burn (cf. 1. adoleo): Panchaeis adolescunt ignibus arae, Verg. G. 4, 379.
- —Hence, ădŏlescens, entis, v. adules-.—ădultus, a, um, P. a., grown up, adult.
- A Lit.
- 1 Of living beings: Ab his ipsis (virginibus), cum jam essent adultae, Cic. Tusc. 5, 20, 58; so, virgo, id. Brut. 96, 330; Liv. 26, 50; Hor. C. 3, 2, 8 al.; cf.: adultae aetate virgines, Suet. Aug. 69: pueri, Quint. 2, 2, 3: liberi, Suet. Tib. 10: filius, id. Claud. 39: catuli, Plin. 9, 8, 7, § 22: locustae, id. 11, 29, 35, § 105: fetus (apum), Verg. G. 4, 162.—Comp.: (hirundinum) pullorum adultiores, Plin. 10, 33, 49, § 92.—
- 2 Of things (concrete and abstract): vitium propagine, Hor. Epod. 2, 9: crinis, Stat. S. 2, 122: lanugo, Amm.16, 12 al.: aetas, Lucr. 2, 1123; Cic. Verr. 2, 3, 68, § 160: aestas, advanced, Tac. A. 2, 23: autumnus, id. ib. 11, 31: nox, id. H. 3, 23.—
- B Fig., grown, matured, adult: populus adultus jam paene et pubes, Cic. Rep. 2, 11; so, qui non nascentibus Athenis, sed jam adultis fuerunt, id. Brut. 7, 27; cf.: nascenti adhuc (eloquentiae) nec satis adultae, Tac. Or. 25: res nondum adultae, Liv. 2, 1, 6: pestis rei publicae (of Catiline), Cic. Cat. 1, 12, 30: auctoritas nondum adulta, Tac. A. 1, 46: conjuratio, id. ib. 15, 73; cf.: incipiens adhuc et necdum adulta seditio, id. H. 1, 31 al.
➳ pf. adolui Varr. d. Prisc. Gramm. 9, 53 ; inf. pf. adolesse Ov. H. 6, 11.
- 1. opgroeien;
- 2. (metaf.) (a) (v. tijd) rijp worden, vorderen; ➤ mox cum matura adoleverit aetas; (b) (v. innerlijke sterkte) rijpen, sterker worden; ➤ ratio cum adolevit atque perfecta est.
漸長。漸大。加力。Adolescit cupiditas 貪心漸大。Adolescunt ignibus arae 祭時臺上點火。
Suggest a Translation
See an image
- to grow up, come to maturity, ripen: sensim: simul atque adoleverit aetas, as soon as his age is mature, H.— Fig., to grow, mature, become great: ingenium brevi adolevit, S.: postquam res p. adolevit, S.
- adoleo, to burn, blaze up, flame: adolescunt ignibus arae, V.
-
…sese eiecerit secumque suos eduxerit et eodem ceteros undique conlectos naufragos adgregarit, exstinguetur atque delebitur non modo haec tam adulta rei publicae pestis verum etiam stirps ac semen malorum omnium. etenim iam diu, patres conscripti, in his…
Cicero, in Catilinam
-
…captus amore Aureliae Orestillae, cuius praeter formam nihil umquam bonus laudavit, quod ea nubere illi dubitabat timens privignum adulta aetate, pro certo creditur necato filio vacuam domum scelestis nuptiis fecisse. Quae quidem res mihi in primis videtur…
Sallust, Catilina
-
…cariorem hoc Phaedria Et quicquid huius feci causa virginis Feci ; nam me eius spero fratrem propemodum Iam repperisse, adolescentem adeo nobilem Et is hodie venturum ad me constituit domum. Concedam hinc intro atque expectabo dum venit. PHAEDRIA…
Terence, Eunuchus
-
…hoc dictum erat vetus credidi. Audieras Saepe ; et fertur in primis. Meum est. Dolet dictum imprudenti adolescenti et libero. At te Di perdant. Quid ille, quaeso Perditus. Risu omnes qui aderant emoriri denique…
Terence, Eunuchus
-
…eodem illo tempore Graeciae morem imitati verberibus animadvortebant in civis, de condemnatis summum supplicium sumebant. Postquam res publica adolevit et multitudine civium factiones valuere, circumveniri innocentes, alia huiusce modi fieri coepere, tum lex Porcia aliaeque leges…
Sallust, Catilina
-
…. Facilius autem, quod est propositum, consequar, si nostram rem publicam vobis et nascentem et crescentem et adultam et iam firmam atque robustam ostendero, quam si mihi aliquam, ut apud Platonem Socrates, ipse finxero .…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…; deinde tepefactum vapore et compressu suo diffundit et elicit herbescentem ex eo viriditatem, quae nixa fibris stirpium sensim adolescit culmoque erecta geniculato vaginis iam quasi pubescens includitur ; e quibus cum emersit, fundit frugem spici ordine structam et…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…. Quid ergo haec quadringentorum annorum aetas ut urbis et civitatis num valde longa est Ista vero, inquit, adulta vix. Ergo his annis quadringentis Romae rex erat Et superbus quidem. Quid supra Iustissimus, et deinceps retro…
M. Tullius Cicero, De Republica
-
…loco cum esset silvestris beluae sustentatus uberibus pastoresque eum sustulissent et in agresti cultu laboreque aluissent, perhibetur, ut adoleverit, et corporis viribus et animi ferocitate tantum ceteris praestitisse, ut omnes, qui tum eos agros, ubi…
M. Tullius Cicero, De Republica