assentior
assentior, to give assent, approve, agree with
Could not find adsentiebare in Logeion dictionaries.
adsentiebare Verb: imperfect passive indicative 2nd singular of assentior
- lit., to join one in opinion, to agree with; hence, to assent to, give assent, to approve, give approval; with dat. or absol.: adsensus sum homini, Lucil. ap. Prisc. p. 801: Adsentio, Plaut. Rud. 4, 3, 36 (973): adsensi sunt omnes, Vulg. Gen. 34, 24: cum saepissime tibi senatus maximis sit de rebus adsensus, Cic. de Or. 1, 49, 214; id. Balb. 27: si ulli rei sapiens adsentietur, id. Ac. 2 (Luc.), 21, 67: cui (sententiae) sunt adsensi ad unum, id. Fam. 10, 16: quibus (verbis) adsensi sunt in conspectu meo, Vulg. Jer. 34, 24; ib. 2 Macc. 14, 26: in quibus adsentior sollicitam et periculosam justitiam non esse sapientis, Cic. Rep. Fragm. ap. Prisc. p. 801 P.: sapientem, si adsensurus esset, etiam opinaturum, etc., id. Ac. 2 (Luc.), 21, 67: verbo adsentiri, Sall. C. 52, 1: omnes adsensi sunt partibus dividundis, Liv. 25, 30; 41, 24 al.: cui non adsentior, Quint. 9, 3, 49 Spald.: ne adsentiri necesse esset, Suet. Caes. 80 et saep.—So of conduct, to yield: quam ob rem adsentire nobis, Vulg. Dan. 13, 20.— With neutr. acc. aliquid, cetera, etc.: non habeo autem quid tibi adsentiar, Cic. N. D. 3, 25, 64: vitiosum est adsentiri quidquam falsum, id. Ac. 2 (Luc.), 21, 68: cetera adsentior Crasso, id. de Or. 1, 9, 35: Mihi quoque adsunt testes, qui illut quod ego dicam adsentiant, Plaut. Am. 2, 2, 192 (824): illud quod a te dictum est, valde tibi adsentior, Cic. de Or. 1, 28, 126; so id. ib. 3, 48, 182.☞ Pass.: is (sapiens) multa sequitur probabilia, non comprehensa neque percepta neque adsensa, sed similia veri, nor assented to as perceived by sense (cf. assensio and assensus), Cic. Ac. 2 (Luc.), 31, 99.—And impers.: Bibulo adsensum est, Cic. Fam. 1, 2.
允。依。悦。應承。Ego illud assentior tibi 此吾依汝。
Suggest a Translation
See an image
- to give assent, approve, agree with: omnes adsensi sunt, L.: clamori vestro: Sulpicio: illud: cetera Crasso: adsentior tibi, ut, etc.
-
…eum contra rem publicam et salutem omnium facturum. Postquam Caesar dicundi finem fecit, ceteri verbo alius alii varie adsentiebantur. At M. Porcius Cato rogatus sententiam huiusce modi orationem habuit Longe alia mihi mens est, patres conscripti…
Sallust, Catilina
-
…scientia ac tantum in iudicia et contiunculas tamquam in aliquod pistrinum detrudi et compingi videbam ; sed ego neque illis adsentiebar neque harum disputationum inventori et principi longe omnium in dicendo gravissimo et eloquentissimo, Platoni, cuius tum Athenis cum…
Cicero, de Oratore
-
…etiam ex iis, qui cum imperio sint ; Bibulus tris legatos ex iis, qui privati sunt. huic adsentiuntur reliqui consulares praeter Servilium, qui omnino reduci negat oportere, et Volcacium, qui Lupo referente Pompeio decernit ,…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…percipi possit. per epochen illam omnium rerum conprobans illi alteri sententiae, nihil esse quod percipi possit, vehementer adsentior. Habeo inquam sententiam tuam nec eam admodum aspernor. sed tibi quid tandem videtur Hortensi Tum ille ridens Tollendum…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…viris meas desiderat, non rostra, non amici, non clientes, non hospites. nec enim umquam sum assensus veteri illi laudatoque proverbio, quod monet mature fieri senem, si diu velis senex esse. ego vero me…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…, modo vestri facti gloriam cum mea laude communicet. ita nec Pisoni qui in eum primus invectus est nullo adsentiente, nec mihi qui idem tricesimo post die feci, nec P. Servilio qui me est consecutus, tuto…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…modi etiam a falso possit esse. Haec est una contentio quae adhuc permanserit. nam illud, nulli rei adsensurum esse sapientem, nihil ad hanc controversiam pertinebat. licebat enim nihil percipere et tamen opinari ; quod a Carneade…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…mihi videtur omni animi perturbatione posse sapiens vacare. Aegritudine quidem hesterna disputatione videbatur, nisi forte temporis causa nobis adsentiebare. Minime vero ; nam mihi egregie probata est oratio tua. Non igitur existumas cadere in sapientem aegritudinem Prorsus…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…et unde ducatur ; praesertim cum tantam vim et utilitatem salis et urbanitatis esse fateatur Quid, si inquit Iulius adsentior Antonio dicenti nullam esse artem salis Hic cum Sulpicius reticuisset, quasi vero inquit Crassus horum ipsorum, de quibus…
Cicero, de Oratore
-
…. Maximo debuerim, quod continuo consilium dimiserit, simul ac me fractum ac debilitatum metu viderit. Hic omnes adsensi significare inter sese et conloqui coeperunt ; fuit enim mirificus quidam in Crasso pudor, qui tamen non modo non…
Cicero, de Oratore