adulabilis
ădūlābĭlis (not adōl-), e, adj. [adulor],
- suited to flatter, flattering, adulatory: sermo, Amm.14, 11: sententia, id. 31, 12; cf. Non. 155, 30.
adūlābilis, e (adulor), I) leicht durch Schmeicheln zu gewinnen, animus, Enn. b. Non. 155, 30. – II) einschmeichelnd, schmeichlerisch, sermo, Amm. 14, 11, 11: sententia, Amm. 31, 12, 7.
ădūlābĭlis, e (adulor), accessible à la flatterie : *Enn. d. Non. 155, 30 || caressant, insinuant : Amm. 14, 11, 11 ; 31, 12, 7.