adulescens
adulescens, growing, near maturity, young, youthful
- A P. a., growing up, not yet come to full growth, young: eodem ut jure uti senem liceat, quo jure sum usus adulescentior, Ter. Hec. 11: uti adulescentior aetati concederet, etc., Sall. H. 1, 11 (Fragm. ap. Prisc. 902).— Trop., of the new Academic philosophy: adulescentior Academia, Cic. Fam. 9, 8, 1.— Sup. and adv. not used.—
- B Subst. comm. gen., one who has not yet attained maturity, a youth, a young man; a young woman, a maiden (between the puer and juvenis, from the 15th or 17th until past the 30th year, often even until near the 40th; but the same person is often called in one place adulescens, and in another juvenis, e. g. Cic. Fam. 2, 1, with Att. 2, 12; cf. id. Top. 7; often the adulescentia passes beyond the period of manhood, even to senectus; while in other cases adulescentia is limited to 25 years, Cic. Tusc. 2, 1, 2 Goer.: “Primo gradu usque ad annum XV. pueros dictos, quod sint puri, i. e. impubes. Secundo ad XXX. annum ab adolescendo sic nominatos,” Varr. ap. Censor. cap. 14. “Tertia (aetas) adulescentia ad gignendum adulta, quae porrigitur (ab anno XIV.) usque ad vigesimum octavum annum,” Isid. Orig. 11, 2, 4. Thus Cicero, in de Or. 2, 2, calls Crassus adulescens, though he was 34 years old; in id. Phil. 2, 44, Brutus and Cassius, when in their 40th year, are called adulescentes; and in id. ib. 46, Cicero calls himself, at the time of his consulship, i. e. in his 44th year, adulescens; cf. Manut. ap. Cic. Fam. 2, 1, 2): tute me ut fateare faciam esse adulescentem moribus, Plaut. Mil. 3, 1, 67 (662): bonus adulescens, Ter. And. 488: adulescentes bonā indole praediti, Cic. Sen. 8, 26: adulescens luxu perditus, Ter. Ad. 760: adulescens perditus et dissolutus, Cic. Tusc. 4, 25; Vulg. Gen. 34, 19; ib. Matt. 19, 20.—Homo and adulescens are often used together: amanti homini adulescenti, Plaut. Trin. 4, 2, 94 (936); Ter. Phorm. 1042; Cic. Fam. 2, 15: hoc se labore durant homines adulescentes, Caes. B. G. 6, 28; Sall. C. 38; id. J. 6; Liv. 2, 6.— Fem.: optimae adulescenti facere injuriam, Ter. And. 488: Africani filia adulescens, Cic. Div. 1, 18 fin. The young Romans who attended the proconsuls and propraetors in the provinces were sometimes called adulescentes (commonly contubernales), Caes. B. C. 1, 23; 1, 51. Sometimes adulescens serves to distinguish the younger of two persons of the same name: Brutus adulescens, Caes. B. G. 7, 87: P. Crassus adulescens, id. ib. 1, 52, and 3, 7: L. Caesar adulescens, id. B. C. 1, 8.
➳ gén. pl. adulescentium, mais adulescentum Pl. As. 133 ; Ps. 364.
- 1. m jongen, jongeman;
- 2. f meisje, jonge vrouw.
- P. of adolesco, adj.with comp, growing, near maturity, young, youthful: admodum: adulescentior Academia, younger: homines, Cs.: filia. — As subst, m. and fa youth, young man or woman(between pueritia and senectus): adulescentes bonā indole praediti: optuma, T.: Brutus adulescens, junior, Cs.
-
…existimabat. Commodissimum visum est C. Valerium Procillum, C. Valerii Caburi filium, summa virtute et humanitate adulescentem, cuius pater a C. Valerio Flacco civitate donatus erat, et propter fidem et propter linguae Gallicae scientiam…
Julius Caesar, Gallic War
-
…horum silentium patiuntur, tacent. quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis at si hoc idem huic adulescenti optimo P. Sestio, si fortissimo viro M. Marcello dixissem, iam mihi consuli hoc ipso in templo…
Cicero, in Catilinam
-
…fugam coniecta esset, a dextro cornu vehementer multitudine suorum nostram aciem premebant. Id cum animadvertisset P. Crassus adulescens, qui equitatui praeerat, quod expeditior erat quam ii qui inter aciem versabantur, tertiam aciem laborantibus nostris subsidio…
Julius Caesar, Gallic War
-
…a culpa vacuus in amicitiam eius inciderat, cotidiano usu atque illecebris facile par similisque ceteris efficiebatur. Sed maxume adulescentium familiaritates adpetebat eorum animi molles etiam et fluxi dolis haud difficulter capiebantur. Nam ut cuiusque studium ex aetate flagrabat…
Sallust, Catilina
-
…in civitatem revorterat. Nam postquam Cn. Pompeio et M. Crasso consulibus tribunicia potestas restituta est, homines adulescentes summam potestatem nacti, quibus aetas animusque ferox erat, coepere senatum criminando plebem exagitare, dein largiundo atque pollicitando…
Sallust, Catilina
-
…Manlius Torquatus bello Gallico filium suum, quod is contra imperium in hostem pugnaverat, necari iussit atque ille egregius adulescens inmoderatae fortitudinis morte poenas dedit vos de crudelissumis parricidis quid statuatis, cunctamini Videlicet cetera vita eorum huic sceleri obstat…
Sallust, Catilina
-
…; sed ex aliis rebus magis, quam quod cuiquam id compertum foret, haec fama valebat. Iam primum adulescens Catilina multa nefanda stupra fecerat, cum virgine nobili, cum sacerdote Vestae, alia huiusce modi contra ius fasque…
Sallust, Catilina
-
…reus prohibitus erat consulatum petere, quod intra legitumos dies profiteri nequiverat. Erat eodem tempore Cn. Piso, adulescens nobilis, summae audaciae, egens, factiosus, quem ad perturbandam rem publicam inopia atque mali mores stimulabant .…
Sallust, Catilina
-
…omnis Mustium solitum esse deferre, tamen de Chelidone reticuit quoad potuit, alio responsionem suam derivavit. tantus in adulescente clarissimo ac principe iuventutis pudor fuit ut aliquam diu, cum a me premeretur, omnia potius responderet quam Chelidonem…
Cicero, in Verrem
-
…hoc sua causa etiam M. Marcellum ipsum sperabat esse dicturum ; quod mihi numquam veri simile visum est, adulescentem illo loco natum, patronum Siciliae, nomen suum isti ad translationem criminis commodaturum. verum tamen ita mihi res…
Cicero, in Verrem
See infans.