adulatorie
adūlātōriē, Adv. (adulatorius), kriechend schmeichlerisch, Non. 42, 26. Augustin. ep. 21, 1. Greg. Tur. hist. Franc. 4, 36.
plenitudinem potestatis quam sedem apostolicam occupantes sibi ‥ usurparunt et quam plures ~ie et erronee sibi tribuere moliuntur
proditor ad regem Anglie ‥ hec denuncians ~ie
ădūlātōrĭē, en vil flatteur : Non. 42, 26 ; Aug. Ep. 21, 1.