adulanter
ădūlanter, adv., v. adulor, P. a.
adūlanter, Adv. auf schmeichlerische Weise, Augustin. enarr. in psalm. 78, 13 extr. Fulgent. contin. Virgil. p. 96, 7 H.
quisquis pravis operibus alicujus ~er applaudit
ădūlantĕr, dʼune manière qui flatte : Aug. Psalm. 78, 13.