adversio
adversio, direction, employment
adversĭo, ōnis, f. [adverto],
- a turning or directing one thing to or toward another: animi, Cic. Arch. 7, 16; Tert. adv. Marc. 2, 13.
adversio, ōnis, f. (adverto), das Hinrichten, animi, Richtung der geistigen Tätigkeit auf etw., Tert. adv. Marc. 2, 13. – ➳ Cic. Arch. 7, 16 liest C.F.W. Müller jetzt animi remissionem.
Gualensis episcopi causam sacris ‥ canonibus obviare non nescis; ceterum, quia inter barbaros barbarice ‥ promotus est, in tue fraternitatis arbitrio ponimus, sic tamen ut de cetero ‥ hujusmodi non presumatur ~o(
huic pape [Paschali II ] multe ~ones [v. l. adversitates ] ingruerunt, sed Deo volente illos [v. l. illas ] prostravit
de facto suo et ejus ~one vel mora ac ceteris ejus negociis et agendis
~one,ðrean
adversĭō, ōnis, f. (adverto), application de lʼesprit, intention, volonté : Tert. Marc. 2, 13 || animi adversio Cic. Arch. 16, v. animadversio.
Cæterum quia inter Barbaros barbarice et stolide promotus est, in tuæ fraternitatis arbitrio ponimus ; sic tamen ut de cætero in ea regione, hujusmodi non præsumatur Adversio.
adversiō ōnis, f
- adverto, direction, employment: animi.