adversitas
adversĭtas, ātis, f. [adversus], opposition, contrariety.
- I In gen.: magnam adversitatem scorpionibus et stellionibus putant esse, a great natural hostility, antipathy, Plin. 11, 25, 30, § 90.—
- II Esp., misfortune, suffering, Cassiod.
adversitās, ātis, f. (adversus), I) die Widerwärtigkeit, Schädlichkeit, Plin. 11, 90. – II) die Widerwärtigkeit = das Mißgeschick (Ggstz. prosperitas), Cassiod. var. 4, 47. Vulg. gen. 42, 38, zw. (al. si quid ei adversi acciderit od. contigerit): Plur., Augustin. conf. 10, 28 extr.; serm. 350, 3.
misericordiae tua muro ab hostium ~ate ‥ munitus(
ne ‥ inquietudinis dispendia ex parcium hujusmodi ~ate valeant ‥ contingere
quicquid contra ipsos sive diabolice sive humane moliuntur ~ates
vermium hujusmodi, quot genera sunt, tot venena, ‥ quot varietates, tot ~ates
ingruente calamitatis ~ate
in ~ate,on wiþerwerdnesse
vel de rerum prosperitate ‥ vel de ~ate earum
si ~as earum rerum quas servus Dei contemnere debet vos contristat
multo labore et ~ate confractus
fortune didicit impetus et ~atis insultus equanimiter sustinere
viderant ‥ regis [Francie ] in ~ate patientiam
nihil nocebit ~as ubi nulla iniquitas dominatur
in hujus ~atis tempore
quamlibet ~atem reputabat in gloriam
sic ~ates diverse regem afflixerunt
inter tot et tantas universitatis ‥ ~ates
variis ~atibus corporis ‥ prepeditus
tribulaciones et ~ates, quas sustinere posset communitas fidelium
adversĭtās, ātis, f. (adversus), force dʼopposition, de réaction [antidote] : Plin. 11, 90 || hostilité : Aug. Civ. 2, 1 || adversité : Aug. Civ. 17, 23.