agnominatio
agnōmĭnātĭo (adn-), ōnis, f.,
- the bringing together two words different in meaning, but similar in sound, paronomasia, a rhet. fig., = παρονομασία: veniit a te antequam Romam venit. Hunc ăvium dulcedo ducit ad āvium. Si lenones tamquam leones vitāsset. Videte judices, utrum homini navo an vano credere malitis, etc., Auct. ad Her. 4, 21; cf. Quint. 9, 3, 66.
agnōminātio, ōnis, f. (ad u. nomino), als rhetor. Figur = παρονομασία, das Zusammenstellen zweier dem Klange nach ähnlicher, der Bedeutung nach ganz verschiedener Wörter, die Paronomasie (wie lenones u. leones u. dgl.), s. Cornif. rhet. 4, 29 u. (Plur.) 32. Quint. 6, 3, 66. Iul. Rufin. de schem. lex. 15.
pre cunctis rhetoricis exornationibus, annominatione magis utuntur, eaque precipue specie que primas dictionum literas vel syllabas convenientia jungit
est annominatio quando diverse dictiones sibi assimilantur in litteris vel in syllabis ‥ ut in predicto exemplo, ‘parva domus sed prava fuit; res apta, sed arta’
agnōmĭnātĭō, ōnis, v. adnominatio.