agnomentum
agnōmentum (adn-), i, n., = agnomen:
- Igitur agnomenta ei duo indita, Charon—Mezentius, Ap. Apol. p. 310.
agnōmentum, ī, n. = agnomen, der Bei- od. Spitzname, Apul. apol. 56.
nostrum [saeculum aureum ], cui Aureus Mons [i. e. ] ~o est, Saturno felicior ‥ regnandi sua tempora in aevum prorogabitRichmount
agnōmentum, ī, n. , surnom : Apul. Apol. 56.
Agnomenta et duo indita, Charon ut jam dixi ob oris et animi diritatem.