amo
amo, to love
BWL
nothing is so narrow minded as loving wealth
Frieze-Dennison Vergil
Could not find amaverim in Logeion dictionaries.
amaverim Verb: perfect active subjunctive 1st singular of amo
- I In gen.: quid autem est amare, nisi velle bonis aliquem adfici, quam maximis, etiamsi ad se ex iis nihil redeat, Cic. Fin. 2, 24: amare autem nihil aliud est, nisi eum ipsum diligere, quem ames, nullā indigentiā, nullā utilitate quaesitā, id. Am. 27, 100: videas corde amare (eos) inter se, Plaut. Capt. 2, 3, 60 (420); Ter. Ad. 828: liberi amare patrem atque matrem videntur, Gell. 12, 1, 23: qui amat patrem aut matrem, Vulg. Matt. 6, 5: ipse Pater amat vos, h. l. used of God, ib. Joan. 16, 27: Cicerones pueri amant inter se, love each other, Cic. Att. 6, 1: magis te quam oculos nunc amo meos, Ter. Ad. 701: quem omnes amare meritissimo debemus, Cic. de Or. 1, 55, 234.—So, amare aliquem ex animo, to love with all one's heart, Cic. Q. Fr. 1, 1, 5: unice patriam et cives, id. Cat. 3, 5: aliquem amore singulari, id. Fam. 15, 20: sicut mater unicum amat filium suum, Vulg. 2 Reg. 1, 26: dignus amari, Verg. E. 5, 89.—Amare in contr. with diligere, as stronger, more affectionate: Clodius valde me diligit, vel, ut ἐμφατικώτερον dicam, valde me amat, Cic. ad Brut. 1, 1; id. Fam. 9, 14: eum a me non diligi solum, verum etiam amari, id. ib. 13, 47; id. Fragm. ap. Non. 421, 30 (Orell. IV. 2, p. 466); Plin. Ep. 3, 9.—But diligere, as indicative of esteem, is more emph. than amare, which denotes an instinctive or affectionate love: non quo quemquam plus amem, aut plus diligam, Eo feci, sed, etc., Ter. Eun. 96: homo nobilis, qui a suis et amari et diligi vellet, Cic. Verr. 2, 4, 23: te semper amavi dilexique, have loved and esteemed, id. Fam. 15, 7: diligis (ἀγαπᾷς) me plus his? Etiam, Domine, tu scis quia amo (φιλῶ) te, Vulg. Joan. 21, 15 sqq., ubi v. Alford, Gr. Test. al.—Hence in asseverations: ita (sic) me dii (bene) ament or amabunt, so may the gods love me, by the love of the gods, most assuredly: ita me di amabunt, etc., Plaut. Poen. 1, 3, 30 (439) (v. the pass. in its connection): ita me di ament, credo, Ter. And. 947: non, ita me di bene ament, id. Hec. 206: sic me di amabunt, ut, etc., id. Heaut. 463.—Hence also ellipt.: ita me Juppiter! (sc. amet or amabit), Plaut. Poen. 1, 3, 31 (440) (so in Engl. with different ellipsis, bless me! sc. God).—And as a salutation: Me. Salvus atque fortunatus, Euclio, semper sies. Eu. Di te ament, Me gadore, the gods bless you! Plaut. Aul. 2, 2, 6 (183) al.—
- II Esp.
- A Amare se, of vain men, to be in love with, to be pleased with one's self, also, to be selfish (used mostly by Cic.): quam se ipse amans sine rivali! Cic. Q. Fr. 3, 8: nisi nosmet ipsos valde amabimus, id. Off. 1, 9, 29; so id. Att. 4, 18, 2; id. Har. Resp. 9: homines se ipsos amantes, Vulg. 2 Tim. 3, 2.—
- B Of unlawful love, Plaut. Bacch. 2, 2, 30 (208): ut videas eam medullitus me amare! id. Most. 1, 3, 86 (242) et saep.: meum gnatum rumor est amare, Ter. And. 185; 191 al.: ibi primum insuevit exercitus populi Romani amare, potare, etc., Sall. C. 11, 6: quae (via) eo me solvat amantem, Verg. A. 4, 479: non aequo foedere amare, id. ib. 4, 520; Hor. S. 2, 3, 250 Heind.; Vulg. Jud. 16, 4; ib. 2 Reg. 13, 4 al. —
- C Trop., to love a thing, to like, to be fond of, to find pleasure in, delight in: nomen, orationem, vultum, incessum alicujus amare, Cic. Sest. 49, 105: amavi amorem tuum, id. Fam. 9, 16: Alexidis manum amabam, id. Att. 7, 2: amabat litteras, Nep. Att. 1, 2: ea, quae res secundae amant, lasciviā atque superbiā incessere, Sall. J. 41, 3: amare nemus et fugere urbem, Hor. Ep. 2, 2, 77: amat bonus otia Daphnis, Verg. E. 5, 61: non omnes eadem mirantur amantque, Hor. Ep. 2, 2, 58: mirā diversitate naturā, cum īdem homines sic ament inertiam et oderint quietem, Tac. G. 15: pax et quies tunc tantum amata, id. ib. 40: qui amant vinum et pinguia, Vulg. Prov. 21, 17: amant salutationes in foro, ib. Luc. 20, 46: amat Janua limen, loves to remain shut, i.e. is constantly closed, Hor. C. 1, 25, 3; so, Nilus amet alveum suum, keep to its bed, Plin. Pan. 31, 4 al.—With inf. as object: hic ames dici pater atque princeps, Hor. C. 1, 2, 50: amant in synagogis orare, Vulg. Matt. 6, 5.—
- D Amare aliquem de or in aliquā re, quod, etc., to like one for something, to be obliged to one for something, to be under obligation, be thankful.
- a With de: ecquid nos amas De fidicinā istac? Ter. Eun. 456: de raudusculo multum te amo, Cic. Att. 7, 2, 7.—
- b With in: et in Attilii negotio te amavi, Cic. Fam. 13, 62.—
- c With quod: te multum amamus, quod, etc., Cic. Att. 1, 3: amas me, quod te non vidi? Domit. Afer. ap. Quint. 6, 3, 93.—Also without prep. or quod: soror, parce, amabo. Anter. Quiesco. Adelph. Ergo amo te, I like you, am much obliged to you, Plaut. Poen. 1, 2, 40 (249): bene facis: Merito te amo, Ter. Ad. 946.—Hence in the eilipt. lang. of conversation, amabo or amabo te (never amabo vos, etc.), lit. I shall like you (if you say, do, etc., that for me).—Hence in entreaties = oro, quaeso, precor (with ut or ne foll.), be so good, I pray, entreat you (in Plaut. and Ter. very freq.; in the latter always amabo without te; in Cic. only in Epistt.): quis hic, amabo, est, qui, etc., Plaut. Mil. 3, 3, 26 (900): qui, amabo? id. Bacch. 1, 1, 19 (53): quid, amabo, obticuisti? id. ib. 1, 1, 28 (62) et saep.: id, amabo, adjuta me, Ter. Eun. 150: id agite, amabo, id. ib. 130 al.; Cat. 32, 1: id, amabo te, huic caveas, Plaut. Bacch. 1, 1, 10 (44); id. Men. 4, 3, 4 (678): amabo te, advola, Cic. Q. Fr. 2, 10: cura, amabo te, Ciceronem nostrum, id. Att. 2, 2.—With ut or ne foll.: scin quid te amabo ut facias? Plaut. Men. 2, 3, 71 (421); 3, 3, 1 (524): amabo, ut illuc transeas, Ter. Eun. 537: amabo te, ne improbitati meae assignes, etc., Cic. Q. Fr. 1, 4.—
- E With inf., to do a thing willingly, to be wont or accustomed to (cf. φιλέω; mostly poet. or in post-Aug. prose): clamore, vultu, saepe impetu, atque aliis omnibus, quae ira fieri amat, delights to have done, is wont to do, Sall. J. 34, 1; cf. Quint. 9, 3, 17: aurum per medios ire satellites Et perrumpere amat saxa potentius Ictu fulmineo, Hor. C. 3, 16, 9; so id. ib. 2, 3, 9; id. Epod. 8, 15; Plin. 13, 4, 7, § 28; Tac. A. 4, 9.
- —Hence, ămans, antis, P. a., with gen. or absol.
- A Fond, loving, kind, feeling kindly to, benevolent, pleasing; and subst., a friend, patron: continentem, amantem uxoris maxime, Plaut. As. 5, 2, 7 (857): veterem amicum suum studiosum, amantem, observantem sui, Cic. Rab. Post. 16: homines amantes tui, id. Fam. 9, 6: cives amantes patriae, id. Att. 9, 19; id. Q. Fr. 1, 1, 5: amans cruoris, Ov. P. 2, 9, 46: ad nos amantissimos tui veni, Cic. Fam. 16, 7: Amantissimus Domini habitabit in eo, Vulg. Deut. 33, 12; ib. Amos, 5, 11: amantissima eorum non proderunt iis, their most pleasant things, ib. Isa. 44, 9; so ib. Os. 9, 16.—
- B Trop., of things, friendly, affectionate: nomen amantius indulgentiusque, Cic. Clu. 5: lenissimis et amantissimis verbis utens, id. Fam. 5, 15 al.—
- C Sometimes in a bad sense = amator or amica, a paramour; cf. Wolf ad Cic. Tusc. 4, 12, 27; cf. Hor. Ep. 1, 1, 38: quis fallere possit amantem, Verg. A. 4, 296; 4, 429: amantium irae amoris integratio est, Ter. And. 555: oblitos famae melioris amantīs, Verg. A. 4, 221: perjuria amantūm, Ov. A. A. 1, 633.— Hence, ămanter, adv., lovingly, affectionately, Cic. Fam. 5, 19; id. Att. 2, 4.—Comp., Tac. A. 1, 43.—Sup., Cic. Am. 1.
➳ arch. amasso = amavero Pl. Cas. 1001 ; Mil. 1007 ; Curc. 578 || 2e pers. pl. impér. pass. ameminor cité par Diom. 353, 24, sans exemple.
- 1. houden van, liefhebben; ➤ alqm corde atque animo suo ~; inter se ~; ~ se (of ipsum) alleen van zichzelf houden, met zichzelf ingenomen zijn, egoïstisch zijn; si me amas als je me liefhebt, om mij een plezier te doen; amabo te alsjeblieft; (als groet) di te ament ‘mogen de goden je zegenen’;
- 2. verliefd zijn (op: acc.); — subst. amāta, ae f geliefde;
- 3. gesteld zijn op (m. acc.) [litteras; otia];
- 4. graag doen; gewoon zijn (m. aci. of inf.);
- 5. iem. verplicht zijn, erkentelijk zijn (m. acc.; voor: de; in m. abl.; ook m. quod).
愛好。De hac re te amo 是以我足感。Ita dii me ament 實言荷庥。Quae ira fieri amat 係怒 常行之 事。Bacchus amat colles 葡萄茂盛於山。Non — nimium diligentes 吾不悅太勤者。
Suggest a Translation
See an image
In Mittelenwilere vineam persolventem sexdecim Amones, in Stotesheim curtim unam et novem jugera in campo... prædictæ contulerunt Ecclesiæ.
- AM-, to love: magis te, quam oculos, T.: unice patriam: dignus amari, V.: non diligi solum, verum etiam amari: a suis et amari et diligi: nescio, ita me di ament, so help me the gods, T.: sic me di amabunt, ut, etc., T.: quam se ipse amans sine rivali!in love with himself: nisi nosmet ipsos valde amabimus. — To be in love, have an amour: meum gnatum rumor est Amare, T.: insuevit exercitus amare, S.— Fig., to love, be fond of, find pleasure in: voltum, incessum alicuius: litteras, N.: ea, quae res secundae amant, S.: nemus, H.: amat ianua limen, i. e. is constantly closed, H.: focos, i. e. to make homes, V.: Litus ama, keep close to, V.— With infin: Hic ames dici pater atque princeps, H.— Amare aliquem, to be obliged to, be under obligation, have to thank: ecquid nos amas de fidicinā istac?T.: et in Attilii negotio te amavi: bene facis, merito te amo, T.—Colloq., amabo or amabo te (never vos, etc.), I shall be under obligation to you, and in entreaties, be so good, I pray, I entreat you: id, amabo, adiuta me, T.: cura, amabo te, Ciceronem nostrum: amabo ut illuc transeas, T.: amabo te, ne improbitati meae adsignes, etc.: ego me amavi, was well satisfied with myself. — Meton., amare with inf, to be fond, be wont, be accustomed: clamore, voltu, aliis omnibus, quae ira fieri amat, S.: Aurum perrumpere amat saxa, H.
-
…gregibus omnes aleatores, omnes adulteri, omnes impuri impudicique versantur. hi pueri tam lepidi ac delicati non solum amare et amari neque saltare et cantare sed etiam sicas vibrare et spargere venena didicerunt. qui nisi exeunt, nisi…
Cicero, in Catilinam
-
…stuprum non per illum iam vero quae tanta umquam in ullo iuventutis inlecebra fuit quanta in illo qui alios ipse amabat turpissime, aliorum amori flagitiosissime serviebat, aliis fructum libidinum, aliis mortem parentum non modo impellendo verum etiam adiuvando…
Cicero, in Catilinam
-
…aleatores, omnes adulteri, omnes impuri impudicique versantur. hi pueri tam lepidi ac delicati non solum amare et amari neque saltare et cantare sed etiam sicas vibrare et spargere venena didicerunt. qui nisi exeunt, nisi pereunt ,…
Cicero, in Catilinam
-
…moleste fero quod ex urbe parum comitatus exierit. Vtinam ille omnis secum suas copias eduxisset Tongilium mihi eduxit quem amare in praetexta coeperat, Publicium et Minucium quorum aes alienum contractum in popina nullum rei publicae motum adferre poterat reliquit…
Cicero, in Catilinam
-
…matronas facere, meretrices malas, Parasitum edacem, gloriosum militem, Puerum supponi, falli per servum senem, Amare, odisse, suspicari Denique Nullum est iam dictum, quod non dictum sit prius. Quare aequum est vos…
Terence, Eunuchus
-
…nunc recondita senet quiete seque dedicat tibi, gemelle Castor et gemelle Castoris. Vivamus, mea Lesbia, atque amemus, rumoresque senum severiorum omnes unius aestimemus assis. soles occidere et redire possunt nobis, cum semel occidit brevis…
Catullus, Carmina
-
…. Nempe omnia haec nunc verba huc redeunt denique ; Ego excludor ; ille recipitur qua gratia Nisi illum plus amas quam me, et istam nunc times Quae advecta est, ne illum talem praeripiat tibi. Ego id timeo…
Terence, Eunuchus
-
…est hominum venustiorum passer mortuus est meae puellae, passer, deliciae meae puellae, quem plus illa oculis suis amabat ; nam mellitus erat, suamque norat ipsa tam bene quam puella matrem, nec sese a gremio illius movebat…
Catullus, Carmina
-
…habuerat. Loca amoena, voluptaria facile in otio ferocis militum animos molliverant. Ibi primum insuevit exercitus populi Romani amare, potare, signa, tabulas pictas, vasa caelata mirari, ea privatim et publice rapere, delubra spoliare…
Sallust, Catilina
-
…quod vides perisse perditum ducas. fulsere quondam candidi tibi soles, cum ventitabas quo puella ducebat amata nobis quantum amabitur nulla. ibi illa multa tum iocosa fiebant, quae tu volebas nec puella nolebat. fulsere vere candidi tibi…
Catullus, Carmina