amburo
amburo, to burn round, scorch, singe, consume
Frieze-Dennison Vergil
Could not find amburens in Logeion dictionaries.
amburens Verb: present active participle masculine nominative singular, Verb: present active participle feminine vocative singular, Verb: present active participle masculine vocative singular, Verb: present active participle neuter accusative singular, Verb: present active participle feminine nominative singular, Verb: present active participle neuter nominative singular, Verb: present active participle neuter vocative singular of amburo
- I Lit.
- A Hadrianus vivus exustus est: Verres sociorum ambustus incendio, tamen ex illā flammā periculoque evasit, Cic. Verr. 2, 1, 27: Herculis corpus ambustum, id. Sest. 68, 143: terret ambustus Phaëthon avaras spes, Hor. C. 4, 11, 25 al.—So Cicero jestingly calls the tribune of the people Munacius Plancus, at whose suggestion the enraged populace set fire to the senate-house, tribunus ambustus, the singed tribune of the people, Cic. Mil. 5, 12 Moeb.—Of those whom the lightning had struck, but not killed: Sen. Agam. 537: tot circa me jactis fulminibus quasi ambustus, Plin. Ep. 3, 11, 3; so Plaut. Ep. 5, 2, 9 (674); id. Mil. 3, 2, 22 (834): Cassius, quem fama est esse libris Ambustum propriis, Hor. S. 1, 10, 64: magna vis frumenti ambusta, Tac. H. 5, 12: ambustum theatrum, Suet. Claud. 21 al.
- —Hence, ambu-stum, i, n., in medic. lang., a burn: inflammatio recentis ambusti, Plin. 24, 8, 35, § 51: sedare ambusta, id. 24, 4, 5, § 10: ambusta sanare, id. 20, 20, 82, § 217: ambusta igne vel frigore, id. 24, 8, 29, § 45 al.—
- B From the similarity of effect, to injure by cold, to nip, benumb (cf. aduro): ambusti multorum artus vi frigoris, Tac. A. 13, 35: ambusta pruinis lumina, i. e. oculi, Val. Fl. 4, 70.—
- II Trop.
- A Of property: ambustas fortunarum mearum reliquias, the charred remains, Cic. Dom. 43.—
- B Of one who, when tried for an offence, comes off with great trouble: qui damnatione collegae et suā prope ambustus evaserat, had come off scorched, Liv. 22, 35.
- 1. rondom aantasten (v. vuur), verzengen, verbranden; — subst. ambustum, ī n brandwond;
- 2. alleen in ppp. ambustus, a, um half bevroren [artūs frigore -i];
- 3. pass. (metaf.) het zwaar te verduren hebben, er niet zonder kleerscheuren van afkomen (ihb. voor de rechtbank).
- ambi + uro, to burn round, scorch, singe, consume: hic (Verres) sociorum ambustus incendio: Terret ambustus Phaethon avaras Spes, H.—Jestingly: tribunus ambustus, singed: libris Ambustus propriis, on a funeral pile of his own books, H.: torris, i. e. still burning, V.—Meton., to injure by cold, benumb: ambusti vi frigoris, Ta.— Fig., P. pass., singed, injured, damaged: fortunarum mearum reliquias: damnatione collegae prope ambustus, L.
-
…vivus exustus est, idque ita illi merito accidisse existimatum est ut laetarentur omnes neque ulla animadversio constitueretur hic sociorum ambustus incendio tamen ex illa flamma periculoque evolavit, neque adhuc causam ullam excogitare potuit quam ob rem commiserit, aut…
Cicero, in Verrem
-
…deprecari et populo supplices esse edictis atque imperio vetarent, quibus inspectantibus domus mea disturbaretur, diriperetur, qui denique ambustas fortunarum mearum reliquias suas domos comportari iuberent. venio nunc ad patrem. tu, Q. Catule, M…
Cicero, de Domo sua
-
…tacitis nec occultis quando enim frequentissimo senatu quattuor aut summum quinque sunt inventi qui Milonis causam non probarent declarant huius ambusti tribuni plebis illae intermortuae contiones quibus cotidie meam potentiam invidiose criminabatur, cum diceret senatum non quod sentiret sed quod…
Cicero, pro Milone
-
…quae senatus decrevit et quae tu speras. quibus ille si cedit, salvi sumus. incendio Plaetoriano quod Seius ambustus es minus moleste fero. Lucceius de Q. Cassio cur tam vehemens fuerit et quid actum sit aveo scire…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…omnium bonorum dolor postulavit. in Clodium vero non est hodie meum maius odium quam illo die fuit cum illum ambustum religiosissimis ignibus cognovi muliebri ornatu ex incesto stupro atque ex domo pontificis maximi emissum. tum, inquam, tum…
Cicero, de Haruspicum Responso
-
…laudationibus, sine funere, oblitus cruore et luto, spoliatus illius supremi diei celebritate cui cedere inimici etiam solent ambureretur abiectus. non fuisse credo fas clarissimorum virorum formas illi taeterrimo parricidae aliquid decoris adferre, neque ullo in loco…
Cicero, pro Milone
-
…vero motus et virtutis gloriam sempiternam ; neque hanc opinionem si in illo sanctissimo hercule consecratam videmus, cuius corpore ambusto vitam eius et virtutem immortalitas excepisse dicatur, minus existimemus eos qui hanc tantam rem publicam suis consiliis aut laboribus…
Cicero, pro Sestio
-
…circumscriptam mucrone gladi i orbe triplici cum legerunt, protinus in caelum adtollunt. natura est fervens, tractataque pusulas ambusti modo facit. praecipitur ante omnia, ut casti legant. teredines non sicca modo, verum et in terra…
Pliny the Elder, Natural History
-
…suco inpetigines tolluntur. cinis sarmentorum vitium et vinaceorum condylomatis et sedis vitiis medetur ex aceto, item luxatis et ambustis et lienis tumori cum rosaceo et ruta et aceto. item igni sacro ex vino citra oleum aspergitur et intertrigini…
Pliny the Elder, Natural History