anhelator
ănhēlātor, ōris, m. [anhelo] (only post-Aug.),
- one who has a difficulty in breathing, Plin. 21, 21, 89, § 156; 22, 23, 49, § 105.
anhēlātor, ōris, m. (anhelo), der schwer Atem holt, der Engbrüstige, griech. ἀσθματικός, Plin. 21, 156 u.a.
ănhēlātŏr, ōris, m. , qui respire difficilement : Plin. 22, 105, etc.