anisum
ănīsum (ane-), i, n., = ἄνισον,
- anise: Pimpinella anisum, Linn.: Et anesum adversum scorpiones ex vino habetur ... ob has causas quidam anicetum id vocavere, i. e. ἀνίκητον, all powerful, Plin. 20, 17, 72, § 185 sq. Jan.
anīsum, ī, n. (ἄνισον), der Anis (Pimpinella anisum, L.), Aegyptium, Col.: u. anisum urinam movet, Cels.: anisum potui dare, Cels. – ➳ Nbf. anēsum, ī, n., Cato r.r. 121. Marc. Emp. 26 u. anīsus, ī, m., Th. Prisc. de diaeta 10.
ănīsum, (16) ī, n. , anis [plante] : Plin. 20, 185.