anitas
anitās, ātis, f., das Greisenalter, Anth. 19, 4; vgl. Gloss. ›anitas, γραότης‹.
Avicenna ‥ concludit: nostra igitur dispositio erga illa est sicut dispositio surdi qui nunquam audivit ‥ delectationem armonicam, cum ipse sit certus de ~ate ejus, id est an sit seu quod sit
simplex alia est [scientia ] ~atis rei, alia quiditatis uno modo
quod Hero ‥ per clepsedras et siphones ‥ ~atem vacui nititur declarare, non est ‥ reprobandum
ănĭtās, ātis, f. , c. anilitas : Anth. 19, 4 ; Gloss.
Hinc vereor ne legendum sitUsque tum tremulam movens Cana tempus Anilitas.
anilitaspro
Anitasin Glossis laudatis.