animosus
animosus, full of air, airy
animosus2, full of courage, bold, spirited, undaunted
- Full of air, airy (cf. anima, I. and II. A.): guttura, through which the breath passes, Ov. M. 6, 134.—Of the wind. blowing violently: Eurus, Verg. G. 2, 441: ventus, Ov. Am. 1, 6, 51.—
- II Full of life, living, animate, of pictures, etc. (cf. anima, II. C.): Gloria Lysippost animosa effingere signa, Prop. 4, 8, 9.—Comp., sup., and adv. of 1. animosus not used.
- Full of courage, bold, spirited, undaunted (cf. animus, II. B. 2. a.): mancipia neque formidolosa neque animosa, Varr. R. R. 1, 17, 3: in gladiatoriis pugnis timidos odisse solemus, fortes et animosos servari cupimus, Cic. Mil. 34: ex quo fit, ut animosior etiam senectus sit quam adulescentia et fortior, shows more courage and valor, id. Sen. 20 equus, Ov. M. 2, 84; id. Tr. 4, 6, 3: animosum (equorum) pectus, Verg. G. 3, 81: bella, Ov. F. 5, 59: Parthus, Hor. C. 1, 19, 11: Hector, id. S. 1, 7, 12: rebus angustis animosus atque Fortis appare, id. C. 2, 10, 21: frigus animosum, fear coupled with courage, Stat. Th. 6, 395.—
- II Proud on account of something: En ego (Latona) vestra parens, vobis animosa creatis, proud to have borne you, Ov. M. 6, 206: spoliis, id. ib. 11, 552.—
- III Adeo animosus corruptor, that fears or avoids no expense or danger in bribery, * Tac. H. 1, 24.—So, also, emptor animosus, sparing or fearing no expense, Dig. 17, 1, 36 (cf. Suet. Caes. 47: gemmas semper animosissime comparāsse prodiderunt).—Adv. ănĭmōsē, in a spirited manner, courageously, eagerly: animose et fortiter aliquid facere, Cic. Phil. 4, 2: magnifice, graviter animoseque vivere, independently, id. Off. 1, 26, 92; id. Tusc. 4, 23, 51: animose liceri, to bid eagerly, Dig. 10, 2, 29.—Comp.: animosius dicere, Sen. Ben. 6, 37: animosius se gerere, Val. Max. 8, 2 fin.—Sup.: gemmas animosissime comparare, Suet. Caes. 47.
quarum [rerum ] lectio ‥ laudabili emulationis invidia tam ~is conferet quam ignavis
~i ducis nimium accensa ferocitas
ut ‥ reddatis ‥ nos ad grata quevis ‥ impendenda obsequia ~um
gis melia est ‥ dura gustu ~a atque siccans linguam
- 1. moedig; ➤ fortis et ~ vir;
- 2. driftig, onstuimig, heftig, hartstochtelijk;
- 3. (v. wind) stormachtig [Euri];
- 4. trots (op: abl.) [spoliis]; ➤ mater vobis -a creatis trots dat ze jullie gebaard heeft.
有膽志。勇。火性。Animosa signa 似活之像。Euri animosi 大作之風。
Suggest a Translation
See an image
- anima, full of air, airy: guttura, through which the breath passes, O.—Full of life: signa, Pr.—Violent: Eurus, V.
- animus, full of courage, bold, spirited, undaunted: pugnis: animosior senectus quam adulescentia, shows more courage: (equorum) pectus, V.: Rebus angustis animosus appare, H.—Proud: parens, vobis animosa creatis, of having borne you, O.—Bold, audacious: corruptor, Ta.
-
…videretur, nulla inter eos concertatio umquam fuit. hi nimis iracunde agunt, praesertim cum ab is non sane animosa defendatur sententia, pro qua non in senatu, non in contione, non apud exercitum neque ad censores dicere…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…constituta sunt iudicio atque sententia, tum est robusta illa et stabilis fortitudo, nisi forte, quae vehementer acriter animose fiunt, iracunde fieri suspicamur. mihi ne Scipio quidem ille pontufex maxumus, qui hoc Stoicorum verum esse declaravit…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…vix eum virum dixerim. qui quidem gemitus si levationis aliquid adferret, tamen videremus, quid esset fortis et animosi viri ; cum vero nihil imminuat doloris, cur frustra turpes esse volumus quid est enim fletu muliebri viro turpius…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…locum ; animum autem alii animam, ut fere nostri declarat nomen nam et agere animam et efflare dicimus et animosos et bene animatos et ex animi sententia ; ipse autem animus ab anima dictus est ; Zenoni Stoico animus ignis…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…se utilem praebeat nec libidini potius luxuriaeque quam liberalitati et beneficentiae pareat. Haec praescripta servantem licet magnifice, graviter animoseque vivere atque etiam simpliciter, fideliter, vere hominum amice. Sequitur, ut de una reliqua parte honestatis dicendum…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…barbari quidam et inmanes ferro decertare acerrume possunt, aegrotare viriliter non queunt. Graeci autem homines, non satis animosi, prudentes, ut est captus hominum, satis, hostem aspicere non possunt eidem morbos toleranter atque humane ferunt…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, recteque in ea vivitur, quoad munus offici exsequi et tueri possit mortemque contemnere, ex quo fit ut animosior etiam senectus sit quam adulescentia et fortior. hoc illud est, quod Pisistrato tyranno a Solone responsum est ,…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…infimi generis hominum condicione atque fortuna timidos et supplices et ut vivere liceat obsecrantis etiam odisse solemus, fortis et animosos et se acriter ipsos morti offerentis servari cupimus, eorumque nos magis miseret qui nostram misericordiam non requirunt quam qui…
Cicero, pro Milone
-
…vestram, ad universam rem publicam contulerunt, hostem illum et latronem et parricidam patriae reliquerunt. nec solum id animose et fortiter sed considerate etiam sapienterque fecerunt Albae constiterunt, in urbe opportuna, munita, propinqua, fortissimorum virorum…
Cicero, Philippicae
-
…honor principi exhiberetur. Non. M Tum virtute, labore, industria tueretur summi viri indolem, nisi nimis animose ferox natura illum nescio quo Non. M quae virtus fortitudo vocatur, in qua est magnitudo animi, mortis…
M. Tullius Cicero, De Republica