apocarteresis
ăpŏcartĕrēsis, is, f., = ἀποκαρτέρησις,
- a voluntary starvation, Tert. Apol. 46 (in Quint. 8, 5, 23, written as Greek, Halm; cf. Cic. Tusc. 1, 34, 84).
apocarterēsis, is, Akk. im, f. (ἀποκαρτέρησις), der freiwillige Hungertod, Tert. apol. 46; adv. Marc. 1, 14. Mart. Cap. 7. § 742.
ăpŏcartĕrēsis, is, f. (ἀποκαρτέρησις), action de se laisser mourir de faim : Tert. Apol. 46.
Hypocrita ut Apocarteresi probes te Marcionitam.Idem eamdem vocem adhibet adversus Gentes lib. 1. cap. 46 :
Lycurgus Apocarteresin optavit, quod leges ejus Lacones emendassent.