apocalypsis
ăpŏcălypsis, is, f., = ἀποκάλυψις,
- a disclosing, revelation (eccl. Lat.): apocalypsim habet, Vulg. 1 Cor. 14, 26: apocalypsis Jesu Christi, ib. Apoc. 1, 1: Joannis, the Revelation, the Apocalypse, Tert. adv. Marc. 4, 5.
apocalypsis, is, Akk. im, Abl. i, f. (ἀποκάλυψις), die Offenbarung, Apokalypse, Ioannis, Tert. adv. Marc. 4, 5. Isid. 8, 5, 5 u. 8, 5, 16: liber sacrae apocalypsis, Sulpic. Sev. chron. 2, 31, 1.
~eos, revelationem
ut Apocalipseos animalia altrinsecus oculata
imagines visionum apocalipsis B. Johannis
in Dominica post octavas Pasce legimus apocalipsin
Johannem ‥ damnavit exilio in Pathmos insulam, ubi scripsit †Apochryphen
de hac veste in Apochahpse scriptum est
proferens ex testimonio ~is solutum fuisse Sathanam post annos Domini mille(
hic Apocalypsis circumcinctus patet bostis
intrat in eclipse fines ejus David ipse, / virus dans dipse frustrabitur āpocalipse(
ăpŏcălypsis, is, f. (ἀποκάλυψις), apocalypse : Tert. Marc. 4, 5.
Apanagiorumjure interrogatus, ait :
Qu'il a oy alleguer et proposer moult de coustumes, usage et observances ; et veu que gens coustumiers et non clercs en parloient comme S. Jehan de l'Apocalipse ; mais il ne vit oncques homme bon clerc, ne bien fondé en justice, qui de coustumes et usages n'en parlast sobrement et en grant doubte.