apocha
ăpŏchă, ae, f., = ἀποχή,
- the receipt of a creditor acknowledging the payment of a debt: apocha non alias contingit quam si pecunia soluta sit, there is no receipt till the money is paid, Dig. 46, 4, 19; 47, 2, 27; 12, 6, 67, § 3.
apocha, ae, f. (ἀποχή), die Quittung des Gläubigers über empfangene Zahlung, Ulp. dig. 46, 4, 19 u.a.: auch apoca geschr., Corp. inscr. Lat. 6, 1785. – Ggstz. antapocha, ae, f. (ἀνταποχή), die Gegenquittung, ein schriftliches Bekenntnis des Schuldners über empfangene Quittung, bei Zahlung jährlicher Zinsen, als Beweismittel für den Gläubiger gegen die Verjährung der Kapitalforderung, Cod. Iust. 4, 21, 19.
†apote et †antapote, G.(taile et contretaile
recepta ab eo sufficienti ~a de soluto
~as de soluto ‥ stacionario super ‥ librorum recepcione
potestatem ‥ summas ‥ recipiendi ac quietancias seu †apoccias de solucione pro summis ‥ reoeptis dandi
quytaunce , acquitancia, apoca
~am eis concedendi que plene liberacionis, absolucionis et quietacionis vigorem obtineat
ăpŏcha, æ, f. (ἀποχή), quittance : Dig. 46, 4, 19.
Protinus idem Portuensis Episcopus.... Apostolicæ legationis Apocas dirigit.Græcis
acceptilatio, ut
Statuimus quod si quis citatus non in domicilio, sed personaliter ad recognoscendum literam cambii, Apocham, vel aliam scripturam privatam, etc. ;in usu tamen vulgatiori, accipitur pro libello acceptæ vel solutæ pecuniæ,
quietationis apocha, uti legitur in Constit. Federici reg. Sicil. cap. 31. Gall.