apocopare

apocopare , to dock (a word) by apocope. b to cut short, retrench. c1213 papa, si rem tangimus, nomen habet a re: / quicquid habent alii, solus vult papare; / vel, si verbum Gallicum vis apocopare, / paez, paez, dit le mot, si vis impetrare Ps.-Map 38. 51 (= Pol. Songs 17); mos est barbarice locucionis et maxime Saxonum verba et nomina ‥ transformare ‥ ~ando, ac sepius syncopando, ut pro Thoma Tomme sive Tomlin, pro Johanne Jankin sive Jacke Elmh. Cant. 338.  b [amorem] sincopet hunc nec leta dies nec apōcopet atra R. Partes 228; ante tamen quam sic āpocopata foret [cauda] Nig. SS 86 (cf. ib. 1709); nervi succisus apōcopat usum Hanv. IX 387; non sua terra dolis āpocopanda foret Garl. Tri. Eccl. 53; plures sua jura recidunt, / āpocapata novo que quasi jure silent Gower VC IV 354; ~antes immensitatem magnitudinis infinite Netter DAF I 52; ut declinantem vitam tuam jam iracundie ac invidie veneno apocupare ‥ nitaris Chaundler Laud. 104.