aqualis
ăquālis, e, adj. [aqua]
- Of or pertaining to water; nubes aquales, Varr. ap. Non p. 46, 2.—Hence,
- II Subst ăquā-lis, is, comm (sc. urceus or hama), a vessel for washing, a basin, wash-basin, ewer ab aquā aqualis dictus, Varr. L L. 5, § 119 Müll.; pertusi, Cat. ap. Fest p 169 Müll.: dare aqualem cum aquā, Plaut. Curc. 2, 3, 33 (312). bilibris aqualis, id. Mil. 3, 2, 39 (851).
aquālis, e (aqua), zum Wasser gehörig, Wasser-, I) adi.: velum (sc. ventorum), Varr. sat. Men. 270. – II) subst., aquālis, is, Abl. ī, c. (verst. urceus od. hama), der Wasserkrug, Wassereimer, Cato fr., Plaut. u.a. – dafür aquāle, is, n., Plin. b. Charis. 118, 31. – ➳ Abl. aquali, Varr. sat. Men. 270 u. Varr. fr. b. Non. 302, 7. Fest. p. 329 (a), 31.
ăquālis, e, chargé dʼeau : Varro Men. 270 || -lis, is, m. , aiguière : Varro L. 5, 119 ; Pl. Curc. 312.
Aqualis pœna.
Insuper vobis dono omnes pasturales, aquas et Aquales, boscos et meneres, etc.