aquatilis
aquatilis, living in water, aquatic
ăquātĭlis, e, adj. [aqua].
- I.A Living, growing, or found, in or near water, aquatic: vescimur bestiis et terrenis et aquatilibus et volantibus, Cic. N. D. 2, 60, 151 B. and K.—
- B Subst.: ăquātĭlĭa, ium, n., aquatic animals: aquatilium in medicinā beneficia, Plin. 31, 1, 1, § 1.—
- II Having a watery taste, ὑδαρής: sunt amari absinthi, aquatiles cucumeris, cucurbitae, lactucae, Plin. 19, 12, 61, § 186.—
- III ăquātĭlĭa, ium, n., a disease of cattle, watery vesicles: hydatides, Veg. Vet. 2, 49.
aquātilis, e (aqua), I) zum Wasser gehörig, im od. am Wasser lebend, -befindlich, Wasser-, genus, Varr.: animalia, Varr. LL.: animantes (Ggstz. terrenae), Lact.: bestiae, Cic.: pecus, Col.: musculi, cochleae, Plin.: horologium, Cassiod.: radiculae aquatilis silvae, von Schilf, Binsen, Col. – subst., aquātilia, ium, n. pl., α) alles im Wasser Befindliche, Plin. 31, 1. – β) Wassertiere, Plin. 9, 23 u.a. – II) wässerig, d.i. A) Wasser enthaltend, subst., aquātilia, ium, n. pl., Wasserblasen, ὑδατίδες, eine Viehkrankheit, Pelag. vet. 11. Veget. mul. 1, 25, 6 u.a. – B) einen Wassergeschmack habend, umor, Varr. r. r. 1, 64, 1: sucus, Plin. 19, 186.
non terrestrium seu ~ium animalium carnem comedit
[delphines ] contra naturam ~ium soli linguas suas movent
ăquātĭlis, e ¶ 1 aquatique : Cic. Nat. 2, 151 || aqueux : Plin. 19, 186 ¶ 2 -tĭlĭa, ĭum, n. : a) animaux aquatiques : Plin. 31, 1 ; b) tumeurs aqueuses [maladie du bétail] : Veg. Mul. 2, 49.
aquātilis e, adj.
- aqua, living in water, aquatic: bestiae.