aquamanile
Vas inferius, in quod manibus infusa aqua delabitur. Urceolus vero, vas superius, unde lavandis manibus aqua infunditur.Ordo Romanus :
Aquamanile, hoc est, vas manuale, quo scilicet manus lavantur.Joan. de Janua :
Aquimanile, dicitur res, super quod cadit aqua qua abluuntur digiti Sacerdotum post sumptionem Corporis Christi.Catholicon Armoricum :
Aquamanilla, Piscine en quoi le Prestre lave les mains.
Urceos duos cum Aquamanilibus.Cap. 16.
Aquamanile. et urceum argenteum mirabili opere. Occurrit ibi rursum, tum etiam
Aquæmanilia argentea duo.Unde emendandus locus alter lib. 1. cap. 56. Edit. Brolianæ :
Urceolum quoque cum Aqua et manili suo.Legendum enim
Cortinas et Aquæmanilia, urciolos, etc.Ita apud Anastasium in S. Innocentio et in Sixto III. pag. 23. 25. 26.
Agmanilia pens. lib. 2. et unc. 9.
Enimvero ubi supra fecit Aquamanus antipemto deauratas paria 2. pensantes simul libr. 29.
Patenam quotidianam, calicem, scyphos, et pugillares, etc.Alibi :
Sequuntur sellarem Pontificis cum Acolytho, qui Aquammanus portat.
De miscenda vino aqua eis(Ministris) non credimus nisi... vel ipsi præ oculis nostris aquam infundant, vel nobis Aquamanili tradita eam calici misceamus.
Aquimanile, etc. fuisse trulleum, seu vas, quod vulgo
Aquæmanale, urceolus fuit, sic dictus, inquit Varro lib. 2. de Vita Populi Romani apud Nonium, quod eo aqua in trulleum effunderetur, quasi a manando. Verum fallitur, ait Scaliger, nam a manibus dictum, estque id vas, quod postea
Aquiminarium.
Aquamanus, vel
Aquammanusextulere : nam innuere voluerunt eam loquendi formulam, qua nobis, aut convivis, aquam ad manus lavandas ministrari petimus. Unde in Gloss. Lat. Græc.
Aquamanus, per
lavate, vel, ut alii censent,
Aquam manibus,
Affer aquam manibus,