aquatus
ăquātus, a, um, P. a. [as if from aquo, āre],
- mixed with water; hence, watery, thin: lac vernum aquatius aestivo, Plin. 28, 9, 33, § 124; so Sen. Q. N. 1, 3 fin.; Pall. 4, 1: vinum aquatissimum, Aug. Conf. 6, 2.—Adv.: ăquātē, with water, by the use of water; comp.: temperare aliquid aquatius, Plin. Val. 1, 10.—Sup.: aquatissime vinum temperare, Cael. Aur. Tard. 1, 4.
aquātus, a, um, Adi. m. Compar. u. Superl. (aqua), I) mit Wasser vermischt, potio, Augustin.: vinum primo aquatum, secundo etiam meracum dare, Cael. Aur.: vinum aquatissimum, Augustin. – II) wässerig, d.i. a) Wasser enthaltend, lac, Soran. Lat. p. 35, 19: fructus olearum, Pallad. 1, 6, 9. – b) dünn (Ggstz. crassus), umor, Pallad.: aquatius medicamentum, Sen.: collyrium aquatissimum, Scrib.: dilutum ovi album, id est aquatissimum, Marc. Emp. 8.
ăquātus, (16) a, um, aqueux, mêlé dʼeau : Cato Agr. 156, 6 || aquatior Plin. 28, 124, renfermant plus dʼeau ; -issimus Aug. Conf. 6, 2, 2.