ardeo
ardeo, to be on fire, burn, blaze, be burned
BWL
your property is disturbed when a neighboring wall is on fire
all were burning to take vengence
Frieze-Dennison Vergil
Could not find arderem in Logeion dictionaries.
arderem Verb: imperfect active subjunctive 1st singular of ardeo
- I Lit., to be on fire, to burn, blaze (syn.: ardesco, exardeo, flagro, incendor, uror): Nam multis succensa locis ardent sola terrae, for the soil is on fire in different places, Lucr. 2, 592: tecta ardentia, id. 3, 1064: Ultimus ardebit, quem etc., i. e. His home will burn last, whom etc., Juv. 3, 201: ardente domo, Tac. A. 15, 50 fin.: radii ardentes, Lucr. 6, 618: circumstant cum ardentibus taedis, Enn. ap. Cic. Ac. 2 (Luc.), 28, 89 (Trag. v. 51 Vahl.): caput arsisse Servio Tullio dormienti, Cic. Div. 1, 53, 121: vis ardens fulminis, Lucr. 6, 145: Praeneste ardentes lapides caelo decidisse, Liv. 22, 1: rogum parari Vidit et arsuros supremis ignibus artus, Ov. M. 2, 620; 2, 245; 14, 747: arsurae comae, Verg. A. 11, 77: videbat quod rubus arderet, Vulg. Exod. 3, 2; ib. Deut. 5, 23; ib. Joan. 15, 6.—
- II Trop.
- A Of the eyes, to flash, glow, sparkle, shine (syn.: fulgeo, inardesco, mico): ardent oculi, Plaut. Capt. 3, 4, 62 (594); Cic. Verr. 2, 4, 66; 2, 5, 62; cf.: oculi ejus (erant) ut lampas ardens, Vulg. Dan. 10, 6.—
- B Poet., transf. to color, to sparkle, glisten, glitter, dazzle: Tyrio ardebat murice laena, Verg. A. 4, 262: campi armis sublimibus ardent, id. ib. 11, 602. —
- C In gen., of any passionate emotion or excitement, to burn, glow, be inflamed, usu. with abl. (dolore, irā, studio, invidiā, etc.), but often without an abl.; to be strongly affected, esp. with love; to be inflamed, burn, glow, to blaze, be on fire, be consumed, etc. (syn.: ardesco, exardeo, furo).
- α With abl.: quippe patentia cum totiens ardentia morbis Lumina versarent oculorum, expertia somno, they rolled around the open eyeballs glowing with heat, Lucr. 6, 1180: In fluvios partim gelidos ardentia morbo Membra dabant, their limbs burning with the heat of fever, id. 6, 1172: ardere flagitio, Plaut. Cas. 5, 3, 1 (937): amore, Ter. Eun. 72; Cic. Verr. 2, 2, 47, 116: iracundiā, Ter. Ad. 310: curā, Varr. R. R. 3, 17, 9: dolore et irā, Cic. Att. 2, 19: cupiditate, id. Pis. 24: studio et amore, id. ad Q. Fr. 1, 2: desiderio, id. Mil. 15; id. Tusc. 4, 17, 37: podagrae doloribus, to be tormented with, id. Fin. 5, 31, 94: furore, Liv. 2, 29 fin. et saep.: cum arderet Syria bello, Cic. Att. 5, 6; id. Fam. 4, 1; Liv. 28, 24 fin. al.—
- β Without an abl.: ipse ardere videris, Cic. de Or. 2, 45, 188 (incensus esse, B. and K.); cf. Quint. 11, 3, 145: omnium animi ad ulciscendum ardebant, were fired, eager, Caes. B. G. 6, 34: Ardet, Ov. M. 6, 609: ultro implacabilis ardet, Verg. A. 12, 3: ardet in arma, id. ib. 12, 71; so, in caedem, Tac. H. 1, 43.—Poet. with inf. as object (cf. infra), to desire ardently to do a thing: ruere ardet utroque, Ov. M. 5, 166: Ardet abire fugā dulcīsque relinquere terras, Verg. A. 4, 281; 11, 895; Val. Fl. 6, 45.—Esp., to burn with love (syn. uror): ex aequo captis ardebant mentibus ambo, Ov. M. 4, 62: deus arsit in illā, id. ib. 8, 50 (cf.: laborantes in uno Penelopen vitreamque Circen, Hor. C. 1, 17, 19): arsit Virgine raptā, Hor. C. 2, 4, 7; cf. id. ib. 3, 9, 6; and with acc. of the object loved (as supra, in constr. with the inf.): formosum pastor Corydon ardebat Alexin, Corydon had a burning passion for, etc., Verg. E. 2, 1: comptos arsit adulteri Crines, Hor. C. 4, 9, 13: delphini pueros miris et humanis modis arserunt, Gell. 6, 8; cf. Arusian. Mess. p. 209 Lind. ☞ * Pass. arsus, roasted, Plin. Val. 2, 9.—ardens, entis, P. a., prop. on fire, burning; hence, glowing, fiery, ardent, hot, etc., lit. and trop.
- A Lit.: sol ardentissimus, Tubero ap. Gell. 6, 4, 3: ardentissimum tempus, Plin. 2, 47, 47, § 123: Austri ardentes, id. 12, 19, 42, § 93: quinta (zona) est ardentior illis, hotter, Ov. M. 1, 46: ardens Africa, Luc. 9, 729.—
- B Trop.
- 1 Of the eyes: oculi, glowing, Verg. G. 4, 451.—
- 2 Of color: ardentissimus color, Plin. 21, 4, 10, § 16: apes ardentes auro, glowing, glittering as with gold, Verg. G. 4, 99; so id. A. 10, 262.—
- 3 Of wounds, burning, smarting: ardenti morsu premere dolorem, with burning bite, Lucr. 3, 663.—
- 4 Of wine, strong, fiery: ardentis Falerni Pocula, Hor. C. 2, 11, 19; cf. Mart. 9, 7, 45.—
- 5 Of passion or strong feeling, burning, glowing, eager, impatient, ardent: avaritia ardens, Cic. Fin. 3, 11, 36: mortem ardentiore studio petere, id. ib. 2, 19, 61: ardentes in eum litteras ad me misit, id. Att. 14, 10 fin.: ardentissimus dux, Flor. 4, 2, 42; 1, 8, 2: ardentissimus amor, Vulg. 3, Reg. 11, 2: studia, Ov. M. 1, 199: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, Vulg. Luc. 24, 32: furor, ib. Isa. 30, 27: miserere ardentis (sc. amore), Ov. M. 14, 691.—Poet. with gen.: ardens caedis, Stat. Th. 1, 662.—In Cic. freq. of passionate, excited discourse: nec umquam is qui audiret, incenderetur, nisi ardens ad eum perveniret oratio, Cic. Or. 38, 132: verbum, id. ib. 8, 27 (cf. id. Brut. 24 fin.): nisi ipse (orator) inflammatus ad eam (mentem) et ardens accesserit, id. de Or. 2, 45, 190: orator gravis, acer, ardens, id. Or. 28, 99 al.— Adv. ardenter, only trop., in a burning, fiery, eager, passionate manner, ardently, eagerly, passionately: ardenter aliquid cupere, Cic. Tusc. 4, 17, 39; Plin. Ep. 2, 7, 6.— Comp.: ardentius sitire, to have a more burning thirst, Cic. Tusc. 5, 6, 16: ardentius diligere, Plin. Ep. 7, 20, 7, id. Pan. 85, 7: ardentius amare, Suet. Calig. 25.—Sup.: ardentissime diligere, Plin. Ep. 6, 4, 3; Suet. Dom. 22.
➳ part. fut. arsurus Virg. En. 11, 77 ; Tib. 1, 1, 61 ; Ov. M. 2, 245 ; Liv. 25, 24, 14, etc. || part. pass. arsus Plin. Val. 2, 9 || pf. arduerint CIL 6, 2107.
- 1. (a) branden, in vuur en vlam staan, in vlammen opgaan; ➤ ardentes taedae, faces; vis lignorum ardens; largior arsit ignis; ardet domus; (b) gloeien; ➤ ardentes lapides;
- 2. glanzen, oplichten, fonkelen; ➤ oculi ardent; campi armis ardent; ardebat murice laena;
- 3. (metaf.) (a) branden, gloeien, verteerd worden [siti; amore; dolore; iracundiā; cupiditate]; (b) ~ ad; in m. acc. hevig verlangen [ad ulciscendum; in proelia; in caedem]; (c) (m. inf.) branden van verlangen; (d) (ihb. poët.) hartstochtelijk liefhebben, in liefde ontbrand zijn voor (m. abl.; in m. abl.; acc.; in m. acc.) [virgine; in illa; Alexin];
- 4. (v. samenzweringen, oorlogen e.d.) ontbrand zijn, volop aan de gang zijn; ➤ cum arderet coniuratio;
- 5. in vuur en vlam staan; ➤ Gallia ardet.
被燒。炎熱。熱愛。光照。怒。— podagrae doloribus 骨節痛難堪。Feliciter ardet 其愛之有福 Ardebat Alexandrum 此時彼熱愛亞立山。 Ardere in virgine 親愛一童女。— desiderio, metu 切仰。甚怖。Domus arsit 屋已焚。 Ardeo te videre 甚仰慕汝。
Suggest a Translation
See an image
- 3 AR-, to be on fire, burn, blaze, be burned: septem tabernae arsere, L.: arsuras comas obnubit, V.: hospes Paene arsit, H.: arsuri ignibus artūs, O.—Fig., to flash, sparkle, shine: ardebant oculi.—Of colors: Tyrio murice laena, V.— Of passion, etc., to burn, glow, be inflamed, be afire: cum furor arderet Antonii: inplacabilis ardet, V.: amore: iracundiā, T.: cum bello Italia arderet: irā, L.: in illum odia civium ardebant: furore, L.: studiis equorum, with zeal for racing, H.: animi ad ulciscendum ardebant, were full of fury, Cs.: in arma magis, V.—Poet., with inf, to desire ardently: ruere utroque, O.— Esp., to be afire with love, burn with love: captis mentibus, O.: non aliā magis, H.— Poet., with acc: Alexin, V.: adulteri Crines, H.
-
…ac fortitudinis invidia quam inertiae ac nequitiae pertimescenda. an, cum bello vastabitur Italia, vexabuntur urbes, tecta ardebunt, tum te non existimas invidiae incendio conflagraturum his ego sanctissimis rei publicae vocibus et eorum hominum qui hoc idem…
Cicero, in Catilinam
-
…Obvertunt pelago proras ; tum dente tenaci ancora fundabat naves, et litora curvae praetexunt puppes. Iuvenum manus emicat ardens litus in Hesperium ; quaerit pars semina flammae abstrusa in venis silicis, pars densa ferarum tecta rapit silvas ,…
Vergil, Aeneid
-
…superasque evadere ad auras, hoc opus, hic labor est. Pauci, quos aequus amavit Iuppiter, aut ardens evexit ad aethera virtus, dis geniti potuere. Tenent media omnia silvae, Cocytusque sinu labens circumvenit atro .…
Vergil, Aeneid
-
…Animus audax, subdolus, varius, quoius rei lubet simulator ac dissimulator, alieni appetens, sui profusus, ardens in cupiditatibus ; satis eloquentiae, sapientiae parum. Vastus animus immoderata, incredibilia, nimis alta semper cupiebat .…
Sallust, Catilina
-
…. O indignum facinus nunc ego et Illam scelestam esse et me miserum sentio ; Et taedet ; et amore ardeo ; et prudens sciens, Vivus vidensque pereo ; nec quid agam scio. Quid agas nisi ut te redimas…
Terence, Eunuchus
-
…quodque cupit, sperat, suaque illum oracula fallunt. Utque leves stipulae demptis adolentur aristis, ut facibus saepes ardent, quas forte viator vel nimis admovit vel iam sub luce reliquit, sic deus in flammas abiit, sic…
Ovid, Metamorphoses
-
…longusque ardesceret axis esse quoque in fatis reminiscitur, adfore tempus, quo mare, quo tellus correptaque regia caeli ardeat et mundi moles obsessa laboret. Tela reponuntur manibus fabricata Cyclopum poena placet diversa, genus mortale sub undis perdere…
Ovid, Metamorphoses
-
…vaccam. Tum Stygio regi nocturnas inchoat aras, et solida imponit taurorum viscera flammis, pingue superque oleum infundens ardentibus extis. Ecce autem, primi sub lumina solis et ortus, sub pedibus mugire solum, et iuga coepta…
Vergil, Aeneid
-
…, cum mihi, qui fulmen, qui vos habeoque regoque, struxerit insidias notus feritate Lycaon Confremuere omnes studiisque ardentibus ausum talia deposcunt. Sic, cum manus inpia saevit sanguine Caesareo Romanum exstinguere nomen, attonitum tanto subitae terrore…
Ovid, Metamorphoses
-
…salutatum veniret, intromissus et meo more et iure amicitiae me in meo lectulo trucidaret. hoc tempore, cum arderet acerrime coniuratio, cum Catilina egrederetur ad exercitum, Lentulus in urbe relinqueretur, Cassius incendiis, Cethegus caedi praeponeretur…
Cicero, pro Sulla