articulare

articulare [CL] 1 to articulate, fit w. joints. ut pedes tam flexibiles tamque delicaciter ~atos haberet quod articulorum proceritate pariter et flexibilitate ‥ acu suere consueverit Gir. IK II 11. 2 to write down in articles or clauses. b (usu. dep.) to draw up (a charge or sim.) in articles. 1505 concedunt ‥ quod nomina eorum ‥ in martirologio inscribi, ~ari, recitari et commemorari debeant (Indent.) MonA III 60; 1558 de aliqua dispensacione habita ‥ inter eos super gradibus libellatis et ~atis inter eosdem Offic. S. Andr. 168.  b 1317 potestatem ‥ quodlibet genus sacramenti in animam nostram prestandi, ponendi et ~andi, posicionibus et articulis respondendi (Lit. Procur.) Reg. Heref. 6; 1320 comparet rector, ~avit eidem, et habet diem ‥ ad respondendum articulo Reg. Roff. Ep. 207; 1397 super quo dominus primas prefato M. ‥vocato et comparenti judicialiter ~avit Vis. Derry 40; 1425 tibi ~amur, obicimus et opponimus ‥ omnia et singula infrascripta ‥ prout in articulis subscriptis seriosius exprimuntur Reg. Cant. III 105; 1425 dominus ‥ ~abatur eidem de dilapidacione Reg. Heref. 73; 1526 ~amur tibi ‥ quod ‥ expulisti quosdam tenentes tuos Vis. Thame 705; 1549 statuantur articuli ad ~andum et probandum Conc. Scot. II 124; si allegata vel materia cui respondere tenetur sit ~ata, tenetur articulatim eisdem respondere Praxis 164. 3 (p. ppl.) articulate (of speech). duas ‥ vocis species ‥ hoc est ~atam et confusam Aldh. PR 131; ymnistae crebro vox articulata resultet Id. CE III 48; 10‥ ~ata, rihtliðlicu WW; sermonem aliquem vel vocem ~atam proferre non potuit W. Cant. Mir. Thom. VI 23; cum sint ~ate voces earum que sunt in anima passionum note Gir. EH intr. p. 208.