ascensio

ascensĭo (ads-), ōnis, f. [ascendo],

• an ascending, ascent (more rare than ascensus).
• • I.A Lit.: ad hirundininum nidum ascensionem ut faceret, Plaut. Rud. 3, 1, 7 (599): graduum, Vitr. 9, 1, p. 208 Rode: via ascensionis, Vulg. 1 Par. 26, 16: dies ascensionis suae de terrā Aegypti, ib. Osee, 2, 15.—
  • B Trop.: quorum (oratorum) quae fuerit ascensio et quam in omnibus rebus difficilis optimi perfectio, etc., a rising, soaring, * Cic. Brut. 36, 137: ascensiones in corde suo disposuit, Vulg. Psa. 83, 6.—
• II Meton., means of ascent: aedificat in caelo ascensionem, Vulg. Amos, 9, 6.

ascēnsio, ōnis, f. (ascendo), I) das Hinaufsteigen, ad hirundininum nidum ascensionem facere, Plaut. rud. 599: per graduum ascensionem percurrere (v. Gestirnen), Vitr. 9, 1, 5: asc. difficilis, Cassiod. var. 12, 15 in.: asc. Adommim (nach A.), Vulg. Ios. 15, 7: via ascensionis, Vulg. paral. 1, 26, 16. – Insbes., a) die Einschiffung (Ggstz. escensio), ascensionem properare, Dict. 1, 5. – b) die Himmelfahrt Christi, asc. domini od. Christi od. filii, asc. dominica, asc. Christi in od. ad caelum, oft bei den Eccl. – c) meton., der Aufstieg, Aufgang, α) die Stufe, ascensiones in corde suo disposuit, Vulg. psalm. 83, 6. – β) der Thron (zu dem man auf Stufen emporsteigt), aedificare in caelo ascensionem suam, Vulg. Amos 9, 6. – II) übtr., das allmähliche Aufsteigen, die Stufenfolge, oratorum, Cic. Brut. 137.

ascensio 1 ascent, rising. b (fig.). c Ascension (theol.). d Ascension Thursday (40 days after Easter). prora ad ~onem maris descensura sub undis W. Cant. Mir. Thom. III 46.  b theophaniae ‥ fiunt ex descensione divinae sapientiae et ~one humanae angelicaeque intelligentiae Eriug. Per. 449D.  c canebat de incarnatione dominica, passione, resurrectione et ~one in caelum Bede HE IV 22; qua passio Christi / sculpta beata nitet simul et resurrectio necnon / ejus ad astriferos veneranda ascensio caelos Wulf. Swith. II 14; nisi ‥ Dominum crucifixissent, crux Christi et resurrectio et ~o ejus praedicata et credita in mundo non esset Lanfr. Comment. Paul. (Rom. xi 12) 141; per xlij annos post Christi ~onem (Wycl.) Ziz. 271.  d s988 dies ~onis Christi festivus diem clarificationis B. Dunstani precessit tertius Osb. V. Dunst. 41 (cf. ib.: dum sacros dominicae ~oni honores ‥ impenderet); c1006 canimus hymnum ‥ usque ~onem Domini Comp. Swith. 190; in die ‥ ~onis DB I 262b; in ipsa sacrosancte ~onis Domini ‥ vigilia (V. Aldh.) W. Malm. GP V 261; s1213 acta sunt hec ‥ in vigilia dominice ~onis, ‥ instabat autem dies ~onis Domini in crastino Wend. II 76; s1219 dies ~onis, viz. xvij kalendas Junii M. Par. Maj. III 43; nec Rogationes nec ~o ‥ celebrantur hoc anno suis temporibus Bacon Tert. 289; die Martis proxima ante Assencionem Domini State Tri. Ed. I 4; 1354 in octabis Assensionis (Pat) EHR XXI 533; circa dominice ~onis mysteria Elmh. Hen. V 79. 2 ascension (astr.). b latitude. arcus de equinoctiali circulo qui ascendit cum aliqua parte zodiaci dicitur ~o ejusdem partis Gros. 20; sex signa que sunt a principio Cancri ‥ usque in finem Sagittarii habent ~ones suas simul junctas ~onibus reliquorum sex signorum Sacrob. Sph. 103.  b clima, i. plaga, ~io, epl WW; per tabulam ~onum ville vel climatis ubi magis intendimus commorari Wallingf. Alb. 362. 3 graduation. 1461 (v. ascendere 6a). 4 elation, ambition; cf.Psalm. lxxxiii 6 (lxxxiv 5). quid tecum cogitas et ~ones turbant animum tuum? Gir. GE II 11 p. 220; sic [Saladinus] ~ones in corde suo disposuit et jam cepit regno majora sperare Itin. Ric. I 3; c1430 ne ‥ concupiscencia disponat in cordis visceribus ~ones Reg. Whet. II 469.

ascēnsĭō ( adsc- ), ōnis, m. (ascendo), action de monter, ascension : ascensionem facere Pl. Rud. 599, monter || oratorum Cic. Br. 137, montée graduelle des orateurs [vers lʼéloquence].

ascensio , onis. f. et ascensionem facere
上升。

Suggest a Translation
See an image

ascēnsiō (ad-sc-) ōnis, f

• ascendo, a rising. —Fig. (once): oratorum, progress.