ascensor
ascensor (ads-), ōris, m. [ascendo], one that ascends (eccl. Lat.).
- I In gen.: montis Dominici, Hier. in Rufin. 1: caeli, Vulg. Deut. 33, 26.—
- II Esp., one that mounts a horse, chariot, etc., a rider, charioteer: ut cadat ascensor ejus (equi) retro, Vulg. Gen. 49, 17: ascensor equi, ib. Amos, 2, 15: equum et ascensorem dejecit, ib. Exod. 15, 1; ib Job, 39, 18.—So absol.: ascensores (sc. equorum), Vulg. 4 Reg. 18, 23; so, asini ascensor, ib. Isa. 21, 7; cameli, ib. ib.: collidam in te currum et ascensorem ejus, ib. Jer. 21, 51. subvertam quadrigam et ascensorem ejus, ib. Agg. 2, 23.
ascēnsor, ōris, m. (ascendo), der Besteiger, montis, Eccl.: caeli, Eccl.: quadrigae, Eccl.: equi, asini, der Reiter, Eccl.
si tante turri humilitatis vim inferre contendis et eousque in eam pius invasor et infatigabilis ~or ‥ ascendere decernis
equis et ~oribus in mare projectis
in ipso ascensu ‥ tam equum quam ~orem ejus lancea perforavit
ascēnsŏr, ōris, m. , qui monte : Eccl. || cavalier : Eccl.
Ascensor montis Dominici.Theodolphus lib. 2. Carm. 331. ad Christum :
Tu pius Adscensor, tuus et nos simus asellus, Tecum nos capiat urbs veneranda Dei.
Et qui antea Ascensores erant, postea pedestres effecti sunt.