aspernator
aspernātor, ōris, m. [aspernor],
- a despiser, contemner: divitum, Tert. adv. Marc. 4, 15.
aspernātor, ōris, m. (aspernor), der Verächter, Verschmäher, Tert. adv. Marc. 4, 15. Ambros. in Luc. 4, 46.
cujus [Hinguari ] potentiae si ~or extiteris, et vita indignus et regno judicaberis
dum idem dux [Austrie ] mandati apostolici ~or [] existeret : spernator Wend. I 38
sic superborum ~or ab eisdem recedet
aspernātŏr, ōris, m. (aspernor), qui méprise : Tert. Marc. 4, 15.