aspernamentum
aspernāmentum, i, n. [aspernor],
- a despising; only Tert. adv. Marc. 4, 14; id. Pud. 8.
aspernāmentum, ī, n. (aspernor), ein Gegenstand der Verachtung, ein Scheusal (βδέλυγμα), Collat. leg. Mos. et Rom. 5. § 1 u. Eccl. (s. Rönsch Itala p. 22).
aspernāmentum, ī, n. (aspernor), mépris : Tert. Marc. 4, 14.
Moyses dicit : Qui manserit cum masculo mansione muliebri, Aspernamentum est, ambo moriantur.In Levit cap. 20. pro
Aspernamentum est, habetur,
uterque operatus est nefas.
Abominatio est.Tertull. adv. Marc. 4. 14. et Pudic. 8 :
Aspernamento habere aliquid.