asperitudo
asperĭtūdo, v. aspritudo.
asperitūdo, inis, f. (asper), die Rauheit, Tert. de paen. 11. Marc. Emp. 8. Sex. Placit. de medic. 17, 1. – übtr., fabularum, Apul. met. 1, 2. Vgl. aspritudo.
aspĕrĭtūdō, v. aspritudo : Apul. M. 1, 2.