assideo
assideo, to sit by, sit near; to sit down
- I Lit.
- A In gen.: qui apud carbones adsident, Plaut. Rud. 2, 6, 48 (532): in Tiburti forte adsedimus ego et Marcus filius, Cic. de Or. 2, 55, 224: non adsidens et attente audiens, id. Brut. 55, 200.—
- B Esp.
- 1 To sit, stand, or be at one's side, as attendant, aid, protector; absol. or with dat.: cum lacrimans in carcere mater noctes diesque adsideret, Cic. Verr. 2, 5, 43: principes Macedoniae hujus (Plancii) periculo commoti huic adsident, pro hoc laborant, id. Planc. 11 fin.: cum Pompeius P. Lentulo consuli frequens adsideret, id. Pis. 32, 80: qui (nobilium adulescentes) ibi adsidebant, Liv. 9, 46, 9: Ut assidens inplumibus pullis avis Serpentium adlapsus timet, Hor. Epod. 1, 19: adsidens foribus, Vulg. Sap. 6, 15; ib. 1 Macc. 11, 40; ib. Act. 26, 30.—Hence, in judic. lang., t. t., to aid, assist one in the office of judge, to be an assessor (cf. assessor): rarus in tribunali Caesaris Piso, et si quando adsideret, atrox ac dissentire manifestus, Tac. A. 2, 57; Dig. 1, 22, 2; 1, 22, 3; 1, 22, 6 al.—
- 2 Of the sick, to attend upon, take care of: adsidet aegrae, Ov. H. 20, 137: Adsidet una soror, Prop. 5, 3, 41: si alius casus lecto te adflixit, habes qui Adsideat, fomenta paret, medicum roget, etc., Hor. S. 1, 1, 82; Plin. Ep. 7, 19: adsidente amantissimā uxore, Tac. Agr. 45: adsidere valetudini, id. ib. —
- 3 To be busily, assiduously engaged about a thing: litteris, Plin. Ep. 3, 5, 19: gubernaculis, to attend to, to mind, id. Pan. 81 fin.—
- II Transf.
- A Of a place, to station one's self before; and more freq. in a hostile sense, to be encamped before, sit down before, besiege, blockade; constr. with dat. or acc.; also pass.: adsidere sepultae urbis ruinis, Tac. H. 3, 35: prope moenia Romana adsidere, Liv. 26, 22: moenibus adsidet hostis, Verg. Cir. 267; Liv. 23, 19; 21, 25; Curt. 4, 3; Tac. H. 2, 22 al.: cum muros adsidet hostis, Verg. A. 11, 304: adsidendo castellum, Tac. A. 6, 43: arces, Sil. 9, 623: adsidebat oppugnabatque oppidum, Gell. 7, 1, 8: Amisumque adsideri audiebat, Sall. H. Fragm. ap. Prisc. p. 830 P. (IV. 8 Gerl.): adsessos Capuae muros, Sil. 12, 453.—*
- B Poet., to be near one in qualities, i. e. to be like, to resemble (in prose, instead of it, accedo; opp. dissideo, q. v.): parcus Adsidet insano, Hor. Ep. 1, 5, 14 (sedet stulto proximus eique simillimus est, Crucq.; cf. in Gr. ἐγγὺς εἶναί τινι.—Acc. to Schmid the figure is drawn from the sitting together of similar classes in the theatre).
- 1. zitten bij, ihb. aan het bed v.e. zieke zitten, een zieke verplegen, iem. helpen (m. prep. of dat.) [aegro; valetudini iem. tijdens diens ziekte ter zijde staan]; ➤ (metaf.) parcus assidet insano (Hor.) is nauw verwant aan;
- 2. (voor de rechtbank of alg. in een ambt) bijzitter zijn, assisteren (m. dat.) [magistratibus];
- 3. bijwonen (m. dat.) [iudiciis];
- 4. zich wijden aan [litteris de wetenschap];
- 5. (als milit. t.t.) (a) gelegerd zijn (m. prope of m. dat.) [prope moenia; intactis muris; sepultae urbis ruinis]; (b) belegeren (m. acc. of dat.) [muros; castellum; moenibus]; (c) de wacht houden (voor: dat.) [theatro].
旁坐。陪。圍。Hic dextera illum vel illi assidebat 此是彼右坐。— moenibus urbis 圍攻城墙。— insano (dat.) 近瘋。似瘋者。— litteris 專務讀書。— magistratibus 爲左右员。
Suggest a Translation
See an image
- ad + sedeo, to sit by, sit near: ibi, L.: nobis: huic: pullis (avis), H.: valetudini, attend, Ta.: habes qui Adsideat, H.: insano, i. e. is to be classed with, H.: in carcere. —To sit with(in counsel or office): Lentulo: in tribunali, Ta.—To settle, remain: in Tiburti: rure, Ta.—To invest, lay siege to: muris, L.: adsidendo artiorem annonam faciebat, L.: muros, V.
-
…adventu tuo ista subsellia vacuefacta sunt, quod omnes consulares qui tibi persaepe ad caedem constituti fuerunt, simul atque adsedisti, partem istam subselliorum nudam atque inanem reliquerunt, quo tandem animo tibi ferendum putas servi mehercule mei si me…
Cicero, in Catilinam
-
…civis patriamque paravisse, de confessis, sicuti de manufestis rerum capitalium, more maiorum supplicium sumundum. Postquam Cato adsedit, consulares omnes itemque senatus magna pars sententiam eius laudant, virtutem animi ad caelum ferunt, alii alios increpantes…
Sallust, Catilina
-
…sive ira conmotus, orationem habuit luculentam atque utilem rei publicae, quam postea scriptam edidit. Sed ubi ille adsedit Catilina, ut erat paratus ad dissimulanda omnia, demisso voltu, voce supplici postulare a patribus coepit, ne…
Sallust, Catilina
-
…facinus natum a cupiditate, auctum per stuprum, crudelitate perfectum atque conclusum. Sthenius est, hic qui nobis adsidet, Thermitanus, antea multis propter summam virtutem summamque nobilitatem, nunc propter suam calamitatem atque istius insignem iniuriam omnibus…
Cicero, in Verrem
-
…in quo finem scribendi fecit tot enim, ut audivi Scaevolam dicere, sunt veri Bruti libri in Tiburti forte adsedimus ego et Marcus filius. Ubi sunt hi fundi, Brute, quos tibi pater publicis commentariis consignatos reliquit Quod…
Cicero, de Oratore
-
…lumina atque ornamenta rei publicae, P. Servilium et M. Lucullum. Vtinam etiam L. Lucullus illic adsideret quae fuerunt inimicitiae in civitate graviores quam Lucullorum atque Servili quas in viris fortissimis non solum exstinxit rei publicae…
Cicero, de Provinciis Consularibus
-
…Catilina in senatu accusatus obmutuit ; nobis privata in causa magna et gravi cum coepisset Curio pater respondere, subito adsedit, cum sibi venenis ereptam memoriam diceret. quid ego de miserationibus loquar quibus eo sum usus pluribus quod ,…
M. Tullius Cicero, Orator
-
…de promulgata rogatione sentiret. locutus ita est in senatu ut omnia illius ordinis consulta γενικῶς laudaret mihique, ut adsedit, dixit se putare satis ab se etiam de istis rebus esse responsum. Crassus, postea quam vidit illum…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…enim me ista curasse aut cogitasse arbitramini et non semper inrisisse potius eorum hominum impudentiam, qui cum in schola adsedissent, ex magna hominum frequentia dicere iuberent, si quis quid quaereret Quod primum ferunt Leontinum fecisse Gorgiam, qui…
Cicero, de Oratore
-
…quantum inquam debetis respondent cvi. refero ad Scaptium. homo clamare. quid opus est inquam rationes conferatis. adsidunt, subducunt ; ; ad ; nummum convenit. illi se numerare velle, urgere ut acciperet .…
Cicero, Epistulae ad Atticum