assultare

assultare [CL] 1 to leap upon, mount (of stallion). 1330 afri asaldi ‥ grossa jumenta nostra ‥ assaltarunt et pullanos minus decentes ‥ procrearunt Chanc. Misc. 11/8/4. 2 to assault, attack: a (person); b (building or town). a 1199 cum ipsi post missam auditam equitarent versus forestam ‥, venerunt ‥ R. et H. ‥ et ~averunt eos et vulneraverunt et maimaverunt CurR I 91; 1221 venit cum vi sua et ‥ vi et nequiter et in felonia eum ~avit PlCrGlouc 16 (cf. ib. 100: eum assaltaverunt et tres plagas ei fecerunt in capite); 1235 assaltavit eundem servientem SelCWW 64; 1266 misit duas filias suas ad domum suam pro quodam beke ad eum assaltandum IMisc 13/22.  b 1198 venerunt ‥ ad domum suam et eam ~averunt et combusserunt CurR I 49; 1221 ~averunt domum suam et illam fregerunt PlCrGlouc 26; 1265 castellum ville [Glovernie] audaciter bellando assaltant (AncC XI 72) RL II 288; 1269 nocturno tempore domum suam ~avit et suffodit in pace Die et domini regis CBaron 73; quod adversa navalis potencia ‥ conclusisset januam portus de Portesmothe ‥, que et ~are tentasset hanc interiorem partem Elmh. Hen. V 83.