assumptor

assūmptor (adsūmptor), ōris, m. (assumo), a) der Annehmer, disciplinae et virtutis, Hier. interpr. Didym. de spir. sanct. 5. – b) der Sich-Anmaßer, gloriae, Ambros. epist. 19, 23: laudis, Ennod. dict. 1.

assumptor , taker up, supporter (of complaints). 1333 falsi juratores et falsarum querelarum ~ores Conc. II 562; 1355 communes ~ores et manutentores falsarum querelarum SelCKB VI 103; 1362 non contenciosi, non querelarum aut litium ~ores Lit. Cant. II 425.