aucupatus
aucŭpātus, ūs, m. [aucupor], = aucupium,
- fowling, Capitol. Anton. Philos. 4.
aucupātus, ūs, m. (aucupor), der Vogelfang, amavit aucupatus, Capitol. Anton. phil. 4, 9.
in venatu ut decebat et in ~u edoctus
a fewlinge , aucupacio, ~us
1 aucŭpātus, a, um, part. de aucupo et aucupor.
2 aucŭpātŭs, ūs, m. , c. aucupium : Capit. Aur. 4, 9.