aucupium
aucupium, bird-catching, fowling
aucŭpĭum, ii, n. [auceps], bird-catching, fowling.
- I Lit.: piscatu, aucupio, venatione, etc., Cic. Fin. 2, 8, 23; Pall. Dec. 6, 2: noctuae, id. Sept. 12.—Poet.: aucupium sagittarum, bird-taking with arrows, Att. ap. Cic. Fin. 5, 11, 32: harundine sumptā Faunus plumoso sum deus aucupio, Prop. 5, 2, 34; cf. Hermann. Opusc. III. p. 121.— Trop., a catching at, lying in wait for something: facere aucupium auribus, Plaut. Mil. 4, 1, 44 (990) (cf. auceps and aucupor): hoc novum est aucupium, a new kind of fowling, new way of catching things, Ter. Eun. 247 (cf. the preced. verse, quaestus): aucupium delectationis, Cic. Or. 25, 84; 58, 197: aucupia verborum, a catching at words, quibbling; cf. auceps, id. Caecin. 23, 65: nomenclationis, Col. 3, 2, 31.—
- II Meton. (abstr. for concr.), the birds caught: qui tot res in se habet egregias, Aucupium, omne genus piscis, etc., * Cat. 114, 3; Cels. 2, 26; Sen. Prov. 3.
aucupium, ī, n. (auceps), der Vogelfang, die Vogelstellerei, I) eig. u. meton.: 1) eig.: piscatus, aucupium, venatio, Cic.: venatione atque aucupio capere feram vel avem, Vulg.: vitam propagare aucupio, Cic.: omnes, quos venatus, aucupia piscatusque alebant, Plin.: v. Bienenfang, quae (examina apium) dono vel aucupio contingunt, die man geschenkt bekommt oder selbst einfängt, Col. 9, 8, 5. – 2) meton., der Fang an Vögeln, gefangene Vögel, aucupium, omne genus piscis, prata, Catull.: peregrina aucupia, Sen.: minima inflatio fit ex venatione, aucupio etc., Cels.: venatu et aucupio vesci, Plin. – II) übtr., das Haschen nach etw., das Lauern, die Jagd auf etw., facere aucupium auribus, horchen, was einer sagt, Plaut.: hoc novum est aucupium, eine neue Art des Nahrungserwerbs, Ter.: delectationis auc., die Sucht, andere (die Zuhörer) zu ergötzen, die Gefallsucht, Cic.: aucupia verborum, Wortklaubereien, Silbenstechereien (vgl. auceps [syllabarum] no. II), zB. aucupia verborum et litterarum tendiculae in invidiam vocant, Cic.: sed quid aucupia verborum splendoremque sermonis peti ab hoc dicam, Arnob. – ➳ Nbf. aucipium, Caes. nach Vel. Long. (VII) 67, 3.
auceps qui ~ium exercet
cum ‥ campis, silvis, pascuariis, ~iis
~ium,fuglung, ‥ yltwist
commisit rex ‥ cuidam Radulfo volucres ~ii sui
onustus ‥ xenniis equorum, canum, accipitrum et omnium que venatui vel ~io prestantiora videntur
cum [rex ] juxta quandam ripariam falconum ~io se exerceret
hoc aucipium,a hawkynge
aucŭpĭum, (14) ĭī, n. (auceps), ¶ 1 chasse aux oiseaux : aucupium atque venatio Cic. CM 56, chasse aux oiseaux et aux bêtes, cf. Fin. 2, 23 || produit de la chasse : peregrina aucupia Sen. Prov. 3, 6, oiseaux, produits de chasses lointaines ¶ 2 [fig.] chasse, poursuite de qqch. : delectationis Cic. Or. 84, chasse à lʼagrément ; aucupia verborum Cic. Cæc. 65, épluchage des mots (chicanes de mots) || hoc novomst aucupium Ter. Eun. 247, voici un nouveau moyen dʼattraper sa subsistance.
➳ aucipium Cæs. dʼaprès Vel. Gramm. 7, 67, 3.
- 1. vogelvangst;
- 2. (poët.; postklass.) (meton.) gevangen vogels;
- 3. (metaf.) het najagen van, de jacht op (m. gen.).
aucupium , ii. n.
打鳥。打聽。圖詭。— delectationis 圖悅人之耳。 Verborum aucupium 挑過美之言。— auribus facere 侧耳聽。
Suggest a Translation
See an image
打鳥。打聽。圖詭。— delectationis 圖悅人之耳。 Verborum aucupium 挑過美之言。— auribus facere 侧耳聽。
Suggest a Translation
See an image
aucupium ī, n
- auceps, bird-catching, fowling: hoc novomst aucupium, a new kind of fowling, T.: aucupia omne genus, game-birds, Ct.— Fig.: delectationis: verborum, a quibbling.