audentia
audentia, daring, boldness
audentĭa, ae, f. [audens], boldness, courage, spirit, in a good sense (only post-Aug. and rare; syn.: audacia, animus).
- I Lit.: audacia et audentia hoc diversa sunt, quod audacia temeritatis est, audentia fortitudinis, Non. p. 431, 6: ut quisque audentiae habuisset, Tac. A. 15, 53: nec defuit audentia Druso Germanico: sed obstitit Oceanus, id. G. 34: usurpatum raro et privatā cujusque audentiā, id. ib. 31.—
- II Trop., freedom in the use of words, license: si datur Homero et mollia vocabula et Graeca ad levitatem versus contrahere, extendere, inflectere, cur tibi similis audentia non detur? Plin. Ep. 8, 4, 4.
audentia, ae, f. (audens), die Dreistigkeit, Herzhaftigkeit, die Kühnheit, Quint. 12. pr. § 4. Tac. ann. 15, 53 u.a. – insbes., im Ausdruck, Plin. ep. 8, 4, 4.
videntes alii Apostolum in vinculis non timentem verbum Dei loqui, abundantiorem ~iam sumebant sine timore loqui verbum Dei
venaticum quendam ‥ ~ia ‥ supra communem canum facultatem ‥ insignem
audentĭa, (14) æ, f. (audens), hardiesse, audace : Tac. G. 31, etc.; Plin. Min. Ep. 8, 4, 4.
audentia , ae. f. et, v. audeo
See an image
See an image
Acrisia quam Latine Audentiam dicere possumus.Ubi
Acrisiapro
Aorasia, Cæcitas, et
Avidentiam.
audentia ae, f
- audens, daring, boldness: privata cuiusque, Ta.