aurora
aurora, the morning, dawn, daybreak; the east, the orient
- I.A The dawn, daybreak, morning (mostly poet.): est autem aurora diei clarescentis exordium et primus splendor aëris, quae Graece ἠώς dicitur, Isid. Orig. 5, 31, 14: usque ab aurorā ad hoc quod diei est, Plaut. Poen. 1, 2, 8 (217): Nec nox ulla diem neque noctem aurora secutast, Lucr. 2, 578; 4, 538; 4, 711; 5, 657; Cic. Arat. 65: ad primam auroram, Liv. 1, 7, 6; Plin. 11, 12, 12, § 30.—
- B Personified, the goddess of the morning, Gr. Ἠώς, daughter of Hyperion (hence Hyperionis, Ov. F. 5, 159), wife of Tithonus (hence Tithonia conjunx, Ov. F. 3, 403, and Tithonia, id. ib. 4, 943), and mother of Memnon, Verg. A. 4, 585: Aurora novo cum spargit lumine terras, Lucr. 2, 144; imitated by Verg. l.l.; 9, 459: Iamque rubescebat stellis Aurora fugatis, Verg. A. 3, 521; 6, 535; 7, 26: Proxima prospiciet Tithono Aurora relicto, Ov. F. 1, 461; id. M. 13, 576 sq.; she robbed Procris of her husband, Cephalus, id. ib. 7, 703; but gave him back, id. ib. 7, 713.—
- II Meton., the East, the Orient: ab Aurorae populis et litore rubro, Verg. A. 8, 686: Eurus ad Auroram Nabataeaque regna recessit, Ov. M. 1, 61: quae (terrae) sunt a Gadibus usque Auroram et Gangen, Juv. 10, 2; cf. Verg. A. 7, 606 sq.; so Claud. Laus Seren. Reg. 116; id. in Eutr. 1, 427; also, the people of the East, id. Laud. Stil. 1, 154; id. in Rufin. 2, 100; id. B. Gild. 61; id. in Eutr. 2, 527.
aurora in fulvis dum luxit lutea bigis
ipsa nocte, in cujus ultima parte, id est incipiente ~a, ‥ supernam migravit ad lucem
~a,dægrima
~a ‥ illius diei illucescente
cum in ~a diei S. Thome Martiris venisset ad domum domini sui
[ballivus ] prata pasturasque ambiat ne inde dampna fiant ‥ in ~is
in ~a diei ante ortum solis
tercia [(linea ] ostendit quanta sit horarum planetarum noctuma et in pede habetur quanta sit ~a
virginitas dies, castitas ~a, jugalitas nox
B. Maria, virgo perpetua, ‥ ~a solis
ut dicit auctor ~e
dat’ Georgio S. pro iiij diebus in festo Epiphanie circa sepulcram [sic ] S. Cuthberti ij s. ij d., ~a j. d.; item dat’ eidem pro Johanne P., Johanne W., Johanne O., iiij diebus ad iij d. et pro ~a cuilibet j d.
ultor ab aurora veniens
- 1. morgenrood;
- 2. Aurōra godin v.h. morgenrood (= Eos);
- 3. (meton.) oosten.
Vesperæad Vesperam. Ordo officii Gothici tom. 3. Collect. Concil. Hispan. pag. 293 :
Officium istud Muz - Arabicum superat Romanum una precum specie quæ dicitur Aurora.
Sicut enim aurora terminum nocti imponit, principiumque diei adesse testatur, sic et libellus iste tenebras umbrarum et veteris Legis obscuritates discutiens, veritatis fulgore et allegoriarum scintillis micantibus totus refulgeat, etc.Ejusdem libri mentio fit in Ch. fundat. Vallis - bonæ ord. Cisterc. ann. 1242. inter Instr. tom. 6. Gall. Christ. col. 488.
- AVS-, the morning, dawn, daybreak: rubescebat stellis Aurora fugatis, V.: ad primam auroram, L.— Meton., the goddess of morning(Gr. Ηώς), V., O.—The East, Orient: Aurorae populi, V.: Eurus ad Auroram recessit, O.
-
…illis, cum sua quisque regant diverso flamina tractu, quin lanient mundum tanta est discordia fratrum. Eurus ad Auroram Nabataeaque regna recessit Persidaque et radiis iuga subdita matutinis ; vesper et occiduo quae litora sole tepescunt, proxima sunt…
Ovid, Metamorphoses
-
…pectore carmen et matutinis acredula vocibus instat, vocibus instat et assiduas iacit ore querellas, cum primum gelidos rores aurora remittit. fuscaque non numquam cursans per litora cornix demersit caput et fluctum cervice recepit. Videmus haec signa numquam…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…huius collegae et familiaris nostri pater, dilexit municipem tuum Roscium, in quem etiam illud est eius constiteram exorientem Auroram forte salutans, cum subito a laeva Roscius exoritur. pace mihi liceat caelestes dicere vestra mortalis visus pulchrior esse…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…legumque silentia rumpet. Qualis discutiens fugientia Lucifer astra aut qualis surgit redeuntibus Hesperus astris, qualis cum primum tenebris Aurora solutis induxit rubicunda diem, Sol aspicit orbem lucidus, et primos a carcere concitat axes talis Caesar adest ,…
Seneca, Apocolocyntosis
-
…iter instaurabat ad Argos. At non Aoniae moderator perfidus aulae nocte sub ancipiti, quamvis umentibus astris longus ad auroram superet labor, otia somni accipit invigilant animo sedensque parati supplicium exercent curae ; tum plurima versat pessimum in dubiis…
Statius, P. Papinius, Thebais
-
…lente remeare bigas, pallida Phoebe ; rettulit pedem nomen alternis stella quae mutat seque mirata est Hesperum dici ; Aurora movit ad solitas vices caput et relabens imposuit seni collum marito. sensit ortus, sensit occasus Herculem nasci violentus…
Seneca, Agamemnon
-
…immissisque ratem sua per freta provehat euris. Dixerat, et placidi tendebant carbasa venti. postera non cassae Minyis Aurora retexit noctis iter ; nova cuncta vident Thyneaque iuxta litora fatidici poenis horrentia Phinei, dura deum summo quem sors…
C. Valerius Flaccus , Argonautica
-
…sermone trahebat infelix Dido, longumque bibebat amorem, multa super Priamo rogitans, super Hectore multa ; nunc quibus Aurorae venisset filius armis, nunc quales Diomedis equi, nunc quantus Achilles. Immo age, et a prima dic…
Vergil, Aeneid
-
…, ut perhibent, aut intempesta silet nox, semper et obtenta densentur nocte tenebrae, aut redit a nobis Aurora diemque reducit ; nosque ubi primus equis Oriens adflavit anhelis, illic, sera rubens accendit lumina Vesper. Hinc…
Vergil, Georgics
-
…ad sensus omnibus omnes, ut non sint aliis quaedam magis acria visu. quin etiam gallum noctem explaudentibus alis auroram clara consuetum voce vocare, noenu queunt rapidi contra constare leones inque tueri ita continuo meminere fugai. ni mirum…
Lucretius, De Rerum Natura